Η Πολυάννα θυμάται και περιμένει: Πάσχα τότε... και τώρα

Κάτι που ετοίμαζα τα παιδιά, που φεύγουν αύριο για Πάσχα στο νησί. Κάτι η Παρασκευή του Λαζάρου και το Πάσχα στο νησί του Ερυθρού Καγκουρώ που τα λάτρεψα. Κάτι η  Άνοιξη που μπήκε απότομα και πήρε παραμάζωμα τις αναμνήσεις μου και μου τις πέταξε ανάκατα στα πόδια... Δεν ξέρω τι απ' όλα είναι ή αν είναι όλα μαζί και άλλα ακόμη που δεν τα έχω εντοπίσει. Μπορεί και που το περσινό Πάσχα, η Ανάσταση μας προσπέρασε στο κρύο παρεκκλήσι του Αγίου Σάββα, να έχει φορτώσει με προσδοκίες και ελπίδα το φετινό. Μπορεί  και γι'αυτό να την "έπεσα" τόσο πολύ στο μπαμπά μου για να είναι όλα όπως "πρέπει" - συγγνώμη γι'αυτό Πα. όπως σε λέει ο εγγονός σου :-)

Πάσχα λοιπόν για μένα είναι: 

• Οι λαμπάδες μου, μια και μια διαλεγμένες από τη νονά μου με πολύ φροντίδα και αγάπη στολισμένες στο ξύλινο επιπλάκι τότε στον Ωρωπό και τώρα στη Τζιά.
• Καινούρια ρούχα, καινούρια παπούτσια και κολώνια Joue 
• Η γιαγιά η Ελένη και η θεία η Ευδοκία να ασπρίζουν τα παρτέρια στον Ωρωπό 
• Ο μπαμπάς μου και οι θείοι μου να σουβλίζουν κι εγώ να κουβαλάω όλο καμάρι τις μπύρες. 
• Ο παππούς ο "κοπελάρας" όση ώρα ψήνεται το αρνί να κόβει ξύλα και να φτιάχνει το πιο ωραίο δεντρόσπιτο!
• Γιρλάντες από βιολέτες που στολίζουν τον Επιτάφιο της Οσίας Ξένης και ψιλοκουβεντούλα όση ώρα περνάμε τις βιολέτες στην κλωστή. 
• Το αρνί και το κοκορέτσι όρθια και περασμένα στη σούβλα μέσα στη μπανιέρα. 
• Ποδήλατο, σκαρφάλωμα και παιχνίδι με τα χώματα από το πρωί μέχρι και τη δύση του ήλιου.
• Τα πρώτα παγωτά και αρκετές φορές τα πρώτα μπάνια.
• Αυγά, κουλούρια και τσουρέκια στο μεγάλο, βαρύ ξύλινο τραπέζι (ευτυχώς σώθηκε και το έχουμε και στη Τζιά γι'αυτή και άλλες δουλειές).
• Μανέστρα αλάδωτη τη Μεγ. Τετάρτη. Τέτοια που όσες φορές και να τη φτιάξω, σαν της θείας δε θα την κάνω ποτέ. Και πατάτες τηγανητές, πολλές πατάτες τηγανητές, τόσες που σε έκθεση "Πώς πέρασα το Πάσχα" στη δευτέρα δημοτικού αφιέρωσα όλο το κείμενο στη νοστιμιά τους :-) 
• Επιτάφιο τη Μεγ. Παρασκευή,με τους γονείς μας αλλά και την παρέα, που μεγαλώνοντας το σκάγαμε στη μέση της περιφοράς.
• Ανάσταση στον Άγιο Φανούριο στις 23:00 γιατί ο παππάς είχε να πάει κι αλλού κι εμείς προτιμούσαμε να φάμε και να κοιμηθούμε (ή να βγούμε μεγαλώνοντας) λίιγο νωρίτερα.
• Αυγά βραστά, ατέλειωτα αυγά βραστά κι όλοι να μου φωνάζουν ότι θα γεμίσω σπυριά. Και κάθε χρόνο να τους αγνοώ και να μην παθαίνω τίποτα :-) 
• Ο πρώτος μου έρωτας. 

κι αργότερα όταν (καλώς ή κακώς) ο Ωρωπός μας τελείωσε και όλοι μεγαλώσαμε:

• Βόλτες στη χώρα της Άνδρου και ούζα με μεζέ στο λιμάνι κι ανήμερα αυτοσχέδιο γλέντι με σούβλες και ψητά στα ενοικιαζόμενα.
• Πάσχα στο Λαγονήσι και στο καπάκι με το starletάκι φορτωμένο ταπεράκια, στη σκοπιά στο στρατόπεδο στην Κατεχάκη για να φάει κι ο Βασίλης το κάτι τι του.
• Πάσχα και Πρωτομαγιά μαζί στην Πάρο, να πλέκουμε στεφάνια με προβάτσες κι ο μπαμπάς μου να αρνείται να με μάθει να οδηγώ.
• Πάσχα στη Δημητσάνα με το γοργονάκι στην κοιλιά και μια πασχαλίτσα να σουλατσάρει πάνω της.
• Επιτάφειος στη Δημητσάνα, πομπή με τα κεριά μέχρι το νεκροταφείο σε μια από τις ωραιότερες περιφορές της ζωής μου.
• Πάσχα στη Τζιά με τη Λένα να ζυμώνει με μικροσκοπικά χεράκια και να χαμογελάει ευτυχισμένη!
• Σουρεάλ Πάσχα με αγαπημένους φίλους (και παιδί πια), να ψιλοκόβουμε αντεράκια στη μαγευτική Σκουληκαριά με Μαραβέγια στη διαπασών, να πηγαίνουμε στην Ανάσταση με τις Αλκοολικές λαμπάδες μας και μετά να τρώμε την πιο νόστιμη μαγειρίτσα που έχω φάει ποτέ!       

Πάσχα 2010 

Και πάντα, μα πάντα, όπου κι αν ήμαστε, με όποια σύνθεση, όσοι κι αν έχουν φύγει από κοντά μας κι όσοι κι αν είναι πάντα εκεί, Πάσχα για μένα είναι η μυρωδιά και το μωβ χρώμα της Πασχαλιάς. Που όποια Πασχαλιά κι αν είναι, θα μου θυμίζει, αυτή της αυλής του Ωρωπού, εκεί που ξεκίνησαν όλα μου τα Πάσχα. Εκεί που συγκρίνονται όλα μου τα Πάσχα! 

Καλή Μεγάλη Εβδομάδα και Καλή Ανάσταση σε όλους!!!

Η Πολυάννα κουμπάρα - 24.4.2013: Έρχονται οι νονοί :-)

Μεγάλη μέρα σήμερα στο Κιουσόσπιτο, μια και ήταν η μέρα που περιμέναμε τις νονές της Λένας (αφού ο νονός είναι μακρυά) και το νονό του Προκόπη. Οι προετοιμασίες μας είχαν ξεκινήσει από τη Δευτέρα που με τα παιδιά, ζυμώσαμε τσουρέκια και ζωγραφίσαμε και μερικά αυγά για να ετοιμάσουμε τα καλαθάκια που θα τους κάναμε δώρο.

Μικροί καλλιτέχνες

Χαμός όπως καταλαβαίνετε, αλεύρια παντού, ζυμάρια, μπογιές,  μυρωδιές και γέλια, πολλά γέλια! Το σύνολο συμπλήρωσαν την Τρίτη τέσσερα πολύχρωμα μπαλόνια που έφερε ο καλός μου και η Λένα χάρηκε που θα έκανε "πάρτυ για τους νονούς" με μπαλόνια! Σήμερα ο Προκόπης από το πρωί φώναζε "νονό! νονό!"και η Λένα είχε μεγάλη χαρά που μετά τη δουλειά θα πηγαίναμε να πάρουμε καλαθάκια για να τα στολίσουμε, θα έστηνε και τα φλυτζάνια και τα μπαλόνια και θα περίμενε τους νονούς για το μεγάλο πάρτυ. Στο δρόμο για το σχολείο με ρώταγε αν ξέρω τι λαμπάδα θα της φέρει η νονά της και αν θα είναι Barbie και μη αφήνοντας την ευκαιρία να πάει χαμένη (πώς θα μπορούσα άλλωστε) την έκανα μια μίνι-κατήχηση αναφορικά με το θέμα και της υποσχέθηκα μόλις φτάσουμε στο νησί να της δείξω όλες μου τις λαμπάδες -ναι τις έχω κρατημένες σχεδόν όλες από την πρώτη μέχρι και την περσινή - για να καταλάβει ακριβώς τι εννοώ όταν λέω ότι άλλο πράγμα τα παιχνίδια και άλλο η λαμπάδα. 

Κι έφτασε το πολυπόθητο απόγευμα, όπου τα καλαθάκια ετοιμοπόλεμα στήθηκαν στη σειρά:

Για τη νονά Ν., για το νονό Μ., για τη νονά Ε. με αγάπη :-)

Πρώτη ήρθε η νονά Ν. "Μαμά! Κοίτα! Αχλητικά παπούτσια κι ένα τέλειο φούτερ! Να τα βάλω αύριο? Σε παρακαλώ! Σε παρακαλώ! Σε παρακαλώ!" Είπαμε στα γρήγορα τα νέα μας όσο τα πιτσιρίκια μας παίζανε γιατί είχε αφήσει και το μωρό στο σπίτι. Κι όμως αυτός ο καφές στα γρήγορα και οι δέκα κουβέντες που ανταλλάξαμε, αρκούσε για να σβήσει μονομιάς την απόσταση από την προηγούμενη φορά που είχαμε βρεθεί. Μαγικό το συναίσθημα στ' αλήθεια! Και πάνω στην ώρα που έφευγε ντριν! ντριν! ντριν! κουδούνι. "Νονόοοο!!!!" φώναξε ο Προκόπης και όρμησε στη σκάλα μαζί με τη Λένα. Πανδαιμόνιο στο σπίτι, λαμπάδες, παπούτσια, τα μικρά σε υπερένταση να μην ξέρουν με τι να πρωτοασχοληθούν! Η Λένα φόρεσε κατευθείαν τα σανδάλια και κορδονόταν: "Μαμά κοίτα, αυτά είναι παπούτσια για πάρτυ!" Και ούτε να το ήξερε η καλή μου φιλένάδα ότι πρόσφατα αποκτήσαμε δεύτερο κατοικίδιο ένα σαλιγκάρι κι η λαμπάδα της Λένας έχει πάνω μια όμορφη σαλιγκαρούλα! Ο δε Προκόπης ενθουσιάστηκε με τη χαρούμενη σκουληκαντέρα του:

Έτοιμοι για την Ανάσταση 

Αφού έφυγαν, ετοιμαστήκαμε για ύπνο και η Λένα σκαρφάλωσε στην αγκαλιά μου και μου είπε: "Είμαι πολύ νυσταγμένη τώρα μαμά αλλά περάσαμε τέλεια. Κρίμα που δεν ήρθε σήμερα και ο νονός ο Β. από τη Σκωτία. Είναι οι καλύτεροι νονοί όλοι, ευχαριστώ που μου τους διαλέξατε!!!"      

Ο κουμπάρος μας και νονός Β. είναι ο κολλητός του Βασίλη από το σχολείο και η νονά Ν. είναι επίσης παιδική φίλη του καλού μου αλλά μετά από 15 χρόνια είναι και φίλοι και εξομολογητές δικοί μου επίσης. Η νονά Ε. και ο νονός του Προκόπη ο Μ. είναι δικοί μου παιδικοί (ή για την ακρίβεια εφηβικοί) φίλοι και αντίστοιχα μετά από 15 χρόνια φίλοι και του καλού μου. Όλες μας οι κουμπαριές ήταν πολύ συνειδητές και επιλεγμένες. Η χαρά που είδα σήμερα στα μάτια και στα γέλια των παιδιών μου, επιβεβαίωσε αυτό που ήξερα από την αρχή λοιπόν για αυτές τις κουμπαριές: Ήθελα αυτοί οι άνθρωποι να είναι και πραγματικά μέλη της οικογένειάς μας. Κάθε φορά που βγαίνουμε, είναι η παρέα μου, οι σταθερές μου, άνθρωποι που με κρατάνε συνδεδεμένη με μένα. Όταν βρισκόμαστε όμως όλοι μαζί και τους βλέπω με τα παιδιά μου, είναι η συνέχεια αυτών μας των εξόδων, η προέκταση της παρέας μου, πάντα οι σταθερές μου και άνθρωποι που μεγαλώνουν μαζί με μένα και την οικογένεια μου! Κι αυτό για μένα είναι ανεκτίμητο. Το καμάρι με το οποίο έδειχνε στη Ν. η Λένα τον πύργο που έφτιαξε με τα τουβλάκια της, το πώς έπεσε στην αγκαλιά του Μ. ο Προκόπης ή το πως καθόταν η με τη Λένα η Ε. στο πάτωμα για να φτιάξουν το αγαπημένο της παζλ, μπορεί να φαίνονται απλά, αλλά εμένα σήμερα με έκαναν ευτυχισμένη!!! 

Γιατί είμαι σίγουρη ότι και στα 18 τους θα τα πάνε για ποτό και θα τους δώσουν και λαμπάδα όπως θα κάνω φέτος εγώ με το δικό μου βαφτιστήρι αλλά και στα 30 τους, θα τα πάρουν τηλέφωνο όπως εμένα σήμερα η νονά μου για να τα ρωτήσουν "Τι θα κάνουμε? Πάσχα έρχεται, λαμπάδα θα έχεις φέτος?!"  

Πάμε σαν άλλοτε......

Μεγάλη Πέμπτη σήμερα και το σπίτι μας μοσχομύρισε τσουρέκια και γέμισε χρώματα από τα Πασχαλινά μας αυγά. Τα κουλουράκια μας τα φτιάξαμε την Τρίτη. Είχα μια κουβέντα προχθές με τους γονείς μου και τελικά καταλήξαμε (εκείνοι δηλαδή εγώ απλά υποχώρησα στην πείρα της ζωής χαχαχαχαχα) ότι Πάσχα σαν αυτό των παιδικών και εφηβικών χρόνων του καθενός δεν υπάρχει! Είναι από αυτές τις εμπειρίες που έρχονται μια φορά στη ζωή ή τέλος πάντων 3, 4 5, 8 χρόνια συνεχόμενα όσο είναι για τον καθένα και μετά... τέλος!!!! Μετά απλά κάθε Πάσχα το συγκρίνεις με αυτά των παιδικών και εφηβικών σου χρόνων και πάντα βγαίνει λίγο. 

Νόμιζα πως τώρα με τα παιδιά θα ήταν αλλιώς, πώς δε θα αναπολούσα τις πασχαλιές μας στον Ωρωπό, τη γιαγιά και τη θεία μου να ασπρίζουν, το στόλισμα του Επιταφίου στην Οσία Ξένη, τις ξεθωριασμένες μπλε λεκάνες με τα τσουρέκια να φουσκώνουν και το βιαστικό σβήσιμο του κεριού στον επιτάφιο για να το ανάψεις από το μπροστινό κούκλο ξάδερφο της φίλης σου (ε ναι, μη μου πείτε ότι δεν έχετε ένα παρόμοιο περιστατικό :P). Έλα μου όμως που το μυαλό μου και η μνήμη μου αποφασίζουν μόνα τους με το που έρχεται η Μεγάλη Εβδομάδα.....

Φέτος λοιπόν, αφού το εμπέδωσα ότι έτσι είναι και έτσι θα είναι από δω και πέρα, είπα να το δω αλλιώς το πράγμα και να εστιάσω στο ότι στα χέρια μου είναι τα παιδιά, να φτιάξουν μαζί μου, με το μπαμπά τους, με τους νονούς τους και με τους παππούδες και τις γιαγιάδες και θείες τους μια σειρά από αξέχαστα Πάσχα όπως κι εγώ. Ευτυχώς έχω καλή βοήθεια -κυρίως από τη φοβερή και τρομερή μανούλα μου φυσικά- κι έτσι νομίζω καλά το πάμε...

Τι κι αν τα γεγονότα με τον παππού μας άφησαν στην Αθήνα φέτος και δεν καταφέραμε να πάμε στο νησί? Τι κι αν ο μπαμπάς μας δουλεύει πολύ και τον έχουμε χάσει αυτές τις μέρες? Ευτυχώς ο παππούς πάει καλά, ο μπαμπάς σταματάει αύριο τη δουλειά και θα είναι μαζί μας και ελπίζουμε ότι θα κάνουμε όλοι μαζί Πάσχα, οπότε με γεμάτες μπαταρίες, κέφι και πολύ όρεξη τιμήσαμε τα έθιμα της Μεγάλης Εβδομάδας με τη Λένα και τη χαρούμενη φατσούλα της να πρωτοστατεί σε ζυμώματα, κουλουράκια, φουρνίσματα και βάψιμο αυγών αλλά και το μικρό Προκόπη σε ρόλο παρατηρητή αλλά και δοκιμαστή!!!! 

Ιδού λοιπόν τι κάναμε και ομορφύναμε τη βδομάδα μας: 

Καταρχήν τη Μεγάλη Τρίτη, φτιάξαμε τα Πασχαλινά μας κουλουράκια: 

Τα κουλουράκια μας - τα σαλιγκαράκια τα έκανε η Λένα ολομόναχη!

Σήμερα, πρωί πρωί ζυμώσαμε τα τσουρέκια μας και κάναμε και για τους νονούς τσουρεκάκια σαλιγκαράκια με αυγά - φατσούλες: 

Τα τσουρεκάκια για τους νονούς μας και την ξαδερφούλα μας

Και φυσικά, βάψαμε τα αυγά μας (το αγαπημένο μου προσωπικά) με βαφή, με δαχτυλομπογιές και με πινέλα. Μέχρι και αυγά Μπομπ Σφουγγαράκη και Πάτρικ αστερία φτιάξαμε με αυτοκόλλητα ματάκια:

Η μικρή μου δαχτυλοζωγράφος

 

Τα αυγά μας

Γενικώς περάσαμε τέλεια τη Μεγάλη Εβδομάδα έως τώρα και η Λένα και εγώ και ο μικρούλης μας που απλά παρατηρούσε και ελπίζω και οι γονείς μου που αλήθεια είναι τους έχουμε ταλαιπωρήσει αρκετά αυτούς τους μήνες. Θα θέλαμε βέβαια κι ο μπαμπάς μας μας να μην είχε τόσο πολλή δουλειά στο γραφείο ώστε να συμμετέχει κι εκείνος αλλά μοιραζόμαστε τη χαρά μας μαζί του κάθε βράδυ που γυρίζει και του δείχνουμε τις δημιουργίες μας και από αύριο μιας και θα είναι κι εκείνος σπίτι μαζί μας συνεχίζουμε ακάθεκτοι !!!!

Σας αφήνουμε με τα καλαθάκια που φτιάξαμε για τους νονούς και σας ευχόμαστε 

Κ Α Λ Ο   Π Α Σ Χ Α !!!!!!!!!