Κυριακή, 30 Οκτωβρίου 2016

Πικ Νικ πάρτυ!

Είχα σχεδόν πειστεί ότι δε θα ξαναέγραφα στο blogάκι μου παρόλο που μου λείπει πολύ! Είναι όμως από αυτά που αφήνω στην άκρη μέσα στο καθημερινό τρέξιμο κι ενώ μέσα στο μυαλό μου τρέχουν σελίιιιδες αναρτήσεων, τελικά στην οθόνη 0. Παρόλα αυτά, όταν η αγαπημένη Σ. μου έστειλε τις φωτογραφίες από το πάρτυ για τα 2α γενέθλια του Γιώργη είπα ή τώρα ή ποτέ! Άλλωστε σεβόμενη τις παραδόσεις αν δεν αργήσω ένα εξάμηνο να γράψω για το πάρτυ μας πώς θα με πειράζει η Κάλλη; Για πάμε λοιπόν!

Ο Γιώργης ήταν αποφασισμένος στα δεύτερα γενέθλιά του να κάνει πάρτυ Πέππα! (Να μιλάει γρι δεν ήξερε τότε αλλά η Πέππα Πέππα). Τι να κάνω κι εγώ λοιπόν, πάτησα στο ότι τον αδερφό της τον λένε George κι άρχισα να ψάχνω ιδέες. Σίγουρα θα ήταν πικ νικ πάρτυ και μάλιστα αφού είχα σταματήσει τη δουλειά και είχα χρόνο -κρατήστε το είχα θα μας χρειαστεί στην εξέλιξη της πλοκής-  θα ήταν πικ νικ πάρτυ υπερπαραγωγή! Με δεδομένο ότι ο μικρός ακόμη δεν πήγαινε σχολείο και θα ήμαστε 6-7 οικογένειες είχα στο μυαλό μου το τέλειο σχέδιο! Τσάντες πικ - νικ ανά οικογένεια ραμμένες από τα χεράκια μου, τσίγκινα κουτιά με σερβίτσια ανά οικογένεια και ταπεράκια με τα φαγητά μοιρασμένα εξίσου ανά οικογένεια. Ένα αυτοσχέδιο photo booth - κορνίζα, πομ πομ και φυσικά η αγαπημένη Τέτα από τα Παιδικά Γλέντια για να απασχολήσει τα πιτσιρίκια όπως μόνο εκείνη ξέρει! ξεκίνησα λοιπόν με την πρόσκληση ένα μήνα πριν:


Κατέβηκα στο κέντρο να διαλέξω υφάσματα για τις τσάντες πικ νικ που θα έραβα. Είχα καταλήξει ότι το καλύτερο θα ήταν να πάρω ύφασμα "αλέκιαστο" ώστε να μην έχουν φόβο και να κάνω την πιο απλή κατασκευή, μεγαλώνοντας απλά το τσαντάκι φαγητού που είχα φτιάξει πέρσι στη Χειροτέχνικα! Βρήκα ακριβώς αυτό που έψαχνα στον Παρασκευόπουλο, έντονα ριγέ και τα πήρα. Και μετά αντί να στρωθώ στη δουλειά είπα "έλα μωρέ όλη μέρα σπίτι είμαι, τα κάνω την άλλη βδομάδα. Ή την παράλλη". Και μετά χτύπησε το τηλέφωνό μου, για κάτι που είχα θεωρήσει πώς δε θα γίνει ποτέ -αφού δεν έγινε όσο ακόμη ήταν ζεστό- και βρέθηκα μια εβδομάδα πριν το πάρτυ να ξεκινάω καινούρια δουλειά -τόσο καλή, τόσο ταιριαστή σε μένα και που τόσο μου αρέσει που θέλω μια ολόκληρη νέα ανάρτηση για να σας την πω -. Οπότε.... παλιά μου τέχνη κόσκινο και φωτιά στα βράδια της εβδομάδας πριν το πάρτυ ώστε να είναι όλα έτοιμα στην ώρα τους. Πολύτιμη για μια ακόμη φορά η βοήθεια της Μάνιας, που ανέλαβε εξ' ολοκλήρου την τούρτα George και φυσικά της Ράνιας που ανέλαβε την πινιάτα-γουρούνι! Με βρήκε λοιπόν η Πέμπτη το βράδυ, να ράβω και να κόβω και να μελετάω συνταγές, να γράφω και να σβήνω στη λίστα μου και να αναρωτιέμαι αν και πόσα θα προλάβω. Παραμονή πλέον του πάρτυ κι αφού έχουμε βάψει με τη Λένα το photobooth κι έχουμε φτιάξει τις γουρουνίσιες μύτες από αυγοθήκες που βρήκα εδώ ξεκινάω το μαγείρεμα: Κεφτεδάκια, σπιτικές κοτομπουκιές, σουβλάκια τυρί - ντοματίνι, αυγά βραστά και κάτι κράκερς που παραβγήκαν αλμυρά για τα παιδιά ήταν όμως εξαιρετικά για τη μπύρα των μεγάλων! 

Με βρήκε λοιπόν το βράδυ της παραμονής κάπως έτσι: 
Το πρωί του Σαββάτου φορτώσαμε και ξεκινήσαμε για το πάρκο. Κάτσαμε δίπλα σε ένα ξύλινο κιόσκι ώστε να υπάρχει αρκετός χώρος για όλους και οριοθετήσαμε το χώρο του πάρτυ με σημαιάκια και πομ πομ! Χρησιμοποίησα ένα τραπέζι πικ νικ που υπάρχει στο χώρο, το έστρωσα με ένα κομμάτι χλοοτάπητα κι έβαλα πάνω τις τσάντες του πικ νικ και το αυτοσχέδιο photo booth που έκανα από χαρτόκουτο: 

Στην αρχή οι μεγάλοι τα λέγαμε χαλαρά με καφεδάκι στο όρθιο και τα πιτσιρίκια έπαιζαν γύρω γυρω. Μετά όμως ήρθε η Τέτα και ξεκίνησαν όλοι μαζί να ψάχνουν το "μυστικό δώρο της φύσης", καθώς η αγαπημένη όπως πάντα είχε φτιάξει ένα ολόκληρο δύωρο πρόγραμμα γύρω από την ιδέα της φύσης, της άνοιξης κλπ.


Αφού λοιπόν βρήκαν όλοι το σακουλάκι με τους μαγικούς τους σπόρους ήταν η ώρα του φαγητού. Μοίρασα τις τσάντες πικ-νικ -μια ανά οικογένεια- που ήταν και ταυτόχρονα το δωράκι του πάρτυ, στρώσαμε τις κουβερτούλες μας κι άρχισε το φαγοπότι! 


Με τούτα και με κείνα πέρασε η ώρα και έφτασε η ώρα της τούρτας. Εντάξει, περιττό να σας πω ότι η Μάνια έδωσε τα ρέστα της  κι έφτιαξε τον πιο τέλειο George που έχετε δει ποτέ. Όχι πείτε μου:

Σε συνδυασμό δε με την πινιάτα γουρούνι που μας έφτιαξε η Ρ. είχαμε grande φινάλε στο πάρτυ:
Και του χρόνου λοιπόν! (Ή για να ακριβολογούμε άντε να ξεκινάμε το σχεδιασμό γιατί ο Απρίλιος πλησιάζει χεχεχε!)   



Κυριακή, 5 Ιουνίου 2016

Μια περιπετειώδης ανταλλαγή: Secret Bunny 2016

Όταν τα Χριστούγεννα συνειδητοποίησα ότι έχασα την ανταλλαγή της Ef Zin έσκασα! Φαντάζεστε λοιπόν τη χαρά μου όταν μια ωραία ανοιξιάτικη μέρα η αγαπημένη blogger μας ενημέρωσε για την πασχαλινή ανταλλαγή Secret Bunny 2016!!! Εννοείται ότι δε θα το έχανα ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ κι έτσι συμπλήρωσα αμέσως τη φόρμα συμμετοχής και περίμενα υπομονετικά να ενημερωθώ για το ποιά θα ήταν η κουνελίτσα μου, για την οποία θα έφτιαχνα ένα χειροποίητο πασχαλινό δωράκι και φυσικά να δω και τι θα λάβω εγώ!!!!

Ας τα πάρουμε όμως με τη σειρά και να σας δείξω πρώτα τι έφτιαξα εγώ. Επηρεασμένη που λέτε από την πρόσφατη ανοιξιάτικη Χειροτέχνικα και τα όμορφα που έμαθα στα workshops, αποφάσισα να της φτιάξω μια λαμπάδα με decoupage και φυσικά λίγα υφασματάκια:




Για να ολοκληρώσω το πακέτο μου, έραψα κι ένα Πασχαλινό / Ανοιξιάτικο καλάθάκι (μπορείτε αν θέλετε να βρείτε το σχέδιο και τις οδηγίες δωρεάν εδώ στη MarMaLena μου) και το γέμισα καλούδια για την Κουνελίτσα μου και τον little man της:


Γιατί η Κουνελίτσα μου δεν ήταν άλλη από την Αθηνά  με την οποία αλληλοδιαβαζόμαστε και τα λέμε καιρό τώρα και η χαρά μου ήταν μεγάλη που μου έτυχε να ετοιμάσω κάτι για εκείνη. Άλλες όμως οι βουλές των ταχυμεταφορών, μιας και μέχρι σήμερα που σας μιλάω, το δέμα δεν έχει καταφέρει να φτάσει ακόμη στα χέρια της (καταλαβαίνετε τώρα από που προήλθε το "περιπετειώδης" στον τίτλο του ποστ). Δεν πτοούμαστε όμως, μέχρι το τέλος της εβδομάδας θέλω πια να πιστεύω ότι θα παραλάβει και θα τα ευχαριστηθεί. Το σίγουρο πάντως είναι ότι εγώ ευχαριστήθηκα πολύ την κατασκευή τους κι έβαλα όλη μου την αγάπη και τη θετική ενέργεια στο πακετάκι της!!! 

Και πάμε τώρα στη δική μου σούπερ κουνελίτσα! Από την πρώτη στιγμή που είδα τη δημιουργία της στη σελίδα της Ef Zin ευχήθηκα να έρχεται σε μένα. Και να που ανοίγοντας το πακέτο μου ήταν δικό μου:



Κλεισμένο μέσα σε ένα ροζ κουτάκι, ένα αυτοσχέδιο ονειρικό φωτάκι νυκτός με ένα αστέρι κι ένα φεγγάρι και δυό αρωματικά κεράκια μαζί με ένα γλυκύτατο σημειωματάκι. Όλα δικά μου, φροντισμένα και προσεγμένα από την Ίριδα aka Mama goes Vintage και την ευχαριστώ πολύ!!! Ενθουσιάστηκα δε με την απλότητα της κατασκευής σε συνδυασμό με το τόσο όμορφο αποτέλεσμα, τρέλλα σας λέω! Αφού με τη Λένα εδώ κάναμε συμφωνία, μια μέρα η μια και μια μέρα η άλλη για να μην τσακωνόμαστε μέχρι να της φτιάξω ένα δικό της :)

Αν θέλετε να δείτε κι άλλα δώρα από την ανταλλαγή secret bunny 2016 που με πολύ κέφι και μεράκι οργάνωσε η Ef Zin μας, δεν έχετε παρά να πάτε στη σελίδα της στο FB και να χρησιμοποιήσετε το hashtag #secretbunny2016. Ευχαριστούμε πολύ Ζίνα!!! Και του χρόνου!


Τετάρτη, 6 Απριλίου 2016

Η αγάπη χορεύει γαϊτανάκι, εσύ θα πιαστείς;

Τον τελευταίο καιρό αποφάσισα να σταματήσω απλώς να κοιτάω και να μπω με χέρια και πόδια σ' αυτό το όμορφο γαϊτανάκι αλληλεγγύης και αγάπης που (ευτυχώς) με περιβάλλει καθημερινά!

Η αρχή έγινε με τα πορτοκάλια κι από κει στα σακίδια. Η δράση της ομάδας Μαμαδο-blogs αλλά και φίλων μας ολοκληρώθηκε την προηγούμενη εβδομάδα. Κατάφερα να μαζέψω και να παραδώσω 17 σακίδια στην ΠΑΡΕΑ γεμάτα με τη φροντίδα και την αγάπη όλων μας! Μαρία, Βίκυ, Ειρήνη, Κάλλη, Λίνα, Ρούμπη, Κυριακή, Σάντρα, Αντιγόνη σας ευχαριστώ πολύ για την ανταπόκριση!!! 

Η παράδοση έγινε στο χώρο συνΑθήνα στο κέντρο της Αθήνας, ένα χώρο που (αν κατάλαβα καλά από το ψάξιμο που έκανα) έχει παραχωρήσει ο δήμος στις διάφορες εθελοντικές ομάδες. Την ώρα που πήγα ετοίμαζαν μερίδες για να μοιράσουν στους άστεγους και ειλικρινά σας το λέω αν δεν ήμουν με το μπαμπά που που έπρεπε να επιστρέψει, θα έμενα μαζί τους να βοηθήσω χωρίς δεύτερη σκέψη! Αν κάποιον τον ενδιαφέρει, η δράση επαναλαμβάνεται και αυτή την Κυριακή. Αν δε θέλετε να πάτε στο μοίρασμα μπορείτε απλώς να μαγειρέψετε και να πάτε φαγητό. Για περισσότερες πληροφορίες δείτε εδώ.

Κι εκεί λοιπόν που σκεφτόμουν, τι θα μπορούσα να κάνω μετά τα σακίδια, ήρθε το Μαρινάκι από την ομάδα του Πάτσγουορκ και μας είπε να φτιάξουμε παπλωματάκια για τα προσφυγόπουλα. Τελική ημερομηνία παράδοσης ορίστηκε η 31/3. Αποφάσισα ότι ήταν σημάδι να τελειώσω ένα παπλωματάκι που είχα ξεκινήσει όταν ο Γιώργης ήταν τριών μηνών. Σκέφτηκα (σα σωστή Πολυάννα που είμαι) ότι τόσο καιρό το μισοτελειωμένο αυτό project περίμενε την κατάλληλη στιγμή για να ξαναβγει στην επιφάνεια, να τελειώσει για κάποιον που το έχει περισσότερη ανάγκη από το δικό μου παιδί. Κι έτσι, 1/4, τη μέρα που έκλεινε τα 2, ο μικρός μου έκανε δώρο σε ένα άλλο άγνωστο αγοράκι λίγη ζεστασιά και πολλή πολλή αγάπη. Και θέλετε να σας πω και το πιο εντυπωσιακό; 

Το Μαρινάκι κατάφερε και μάζεψε 62 παπλωματάκια και υπνόσακους φτιαγμένα με περισσή φροντίδα και αγάπη και τώρα ήδη ταξιδεύουν για το camp στη Μυρσίνη,Κυλλήνη Ηλείας,όπου έχουν
μεταφερθεί πρόσφυγες και υπάρχουν 207 παιδιά. 

Σταγόνα στον ωκεανό θα μου πεις όλα αυτά; ΟΧΙ θα σου απαντήσω. Οποιαδήποτε τέτοια πράξη, από την πιο μικρή ως την πιο μεγάλη μετράει και μετράει για όλους. Για αυτούς που τη δέχονται πρώτα και πάνω απ' όλα, για σένα τον ίδιο που την κάνεις, για τα παιδιά σου που σε βλέπουν και μαθαίνουν από το παράδειγμά σου. Μη θεωρήσετε τίποτα μικρό αν γίνεται με αγάπη και με σκοπό να απαλύνει τον πόνο, να διευκολύνει τη ζωή ή απλώς να κάνει τους άλλους να νιώσουν όμορφα. Κι αν δεν ξέρεις από που να αρχίσεις σου έχω δύο προτάσεις για άμεση δράση: 

- Φορμάκια για τα μωρά στον καταυλισμό της Ριτσώνας

Στον καταυλισμό των Σύριων της Ριτσώνας, υπάρχουν 30 μωρά κάτω του 1,5 έτους. Κάποιοι φίλοι στη Χαλκίδα έχουν αναλάβει τα αναγκαία της εβδομάδας για κάθε μωρό με ένα σύστημα σαν σκυταλοδρομία ( αυτή την εβδομάδα κάποιος, την επόμενη βρίσκει κάποιο φίλο κλπ.). Από την Παρασκευή θα αρχίσουν να τους κάνουν και μαθήματα καθώς έχει άπειρα παιδιά σχολικής ηλικίας και όλοι κάνουν ό,τι μπορούν! Αν κάποιος έχει κρατημένα φορμάκια οποιουδήποτε μεγέθους και θέλει να τα δώσει, θα σας παρακαλούσα να επικοινωνήσετε μαζί μου είτε με ένα mail είτε αφήνοντας μου ένα σχόλιο σε αυτή την ανάρτηση ώστε να τα συγκεντρώσω και να τους τα πάω. 

- Πασχαλινό Παζάρι από το Ξεblogάρισμα 

Η Λένα προχθές με ρώτησε πότε θα φτιάξουμε φέτος Πασχαλινά μπισκότα για τα παιδάκια στις φυλακές. Το παράδειγμα που λέγαμε; Φτιάξαμε μία, φτιάξαμε δύο και ρωτούσε τι είναι, τώρα το ξέρει και το περιμένει! Σας αντιγράφω από το δελτίο τύπου για να επιλέξετε με ποιο τρόπο θέλετε να βοηθήσετε: 


To ξεblogάρισμα για όγδοη συνεχή χρονιά διοργανώνει το Σαββατοκύριακο 16&17 Απριλίου το Πασχαλινό παζάρι του, για την ενίσχυση των παιδιών έως 3 ετών που ζουν με τις φυλακισμένες μητέρες τους και των άπορων κρατουμένων στις γυναικείες φυλακές του Ελαιώνα Θήβας. Φέτος εξ αιτίας των έκτακτων συνθηκών μέρος των εσόδων θα δοθεί σε τρέχουσες ανάγκες των προσφύγων.

Στο μπαζάρ, το οποίο θα πραγματοποιηθεί στο κτίριο του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων (Ερμού 134, Μετρό Θησείο) θα βρείτε Πασχαλινές χειροποίητες λαμπάδες και  στολίδια, τα «πατροπαράδοτα» τσίπουρα και ρακόμελά μας, σπιτικές μαρμελάδες, γλυκά και κουλουράκια, λικέρ, πολλούς τίτλους βιβλίων από δεύτερο χέρι σε τιμές από 0,50 έως 5 ευρώ, μεταχειρισμένα είδη, όπως ρούχα με 2 ευρώ, είδη διακόσμησης, κοσμήματα και πολλά άλλα.

ΚΑΛΕΣΜΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΣΧΑΛΙΝΟ BAZAAR.
Καλούμε:

* Φίλους εθελοντές που θέλουν να γνωρίσουν από κοντά την προσπάθεια μας και μπορούν να βοηθήσουν στην οργάνωση του bazaar (από Παρασκευή 15/4 έως και Κυριακή 17/4, για όσες ώρες μπορεί να διαθέσει ο καθένας.) 

* Επαγγελματίες που θέλουν να συνεισφέρουν, προσφέροντας δώρα για τη λαχειοφόρο μας, όπως μαθήματα, αντικείμενα αξίας, χειροποίητα κοσμήματα, χειροποίητα καλλυντικά, ρούχα, αξεσουάρ, θεραπευτικές συνεδρίες, προσκλήσεις, γεύματα σε εστιατόριο, διαμονή σε ξενώνες κ.α

* Εθελοντές που θέλουν να φτιάξουν και να προσφέρουν πασχαλινά στολίδια και λαμπάδες, κεριά, χειροποίητα αντικείμενα κ.α για να πωληθούν στο μπαζάρ.


* Προσφορές ειδών (και μεταχειρισμένων) όπως βιβλία, cd, dvd, δίσκους, μικρές ηλ. συσκευές, διακοσμητικά, παιχνίδια, αξεσουάρ, είδη οικιακής χρήσης, ρούχα κ.α ΣΕ ΑΡΙΣΤΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ, προς πώληση.

Κάθε δράση της ομάδας για τις φυλακές και το τελευταίο διάστημα για τους πρόσφυγες, στηρίζεται οικονομικά ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΜΟΝΟ στα έσοδα από τα bazaar. Γι'αυτό κάθε προσφορά είναι πολύτιμη. 
Επικοινωνήστε στο xeblogarisma@gmail.com

Ξεκινήστε με κάτι μικρό, κάτι που να μη σας βγάλει πολύ από τη ρουτίνα σας και να μην είναι πολύ έξω από το πρόγραμμά σας. Είμαι σίγουρη ότι πριν καλά καλά τελειώσετε, θα έχετε γεμίσει με τόση αγάπη που θα ψάχνετε ήδη την επόμενη δράση σας. Ό,τι σωστότερο και σοφότερο τελικά το έμαθα στην πρώτη δημοτικού από την αγαπημένη Ζωρζ Σαρρή: κι ο κύκλος θα γινότανε πολύ πολύ μεγάλος και δυό φορές τη γη μας, θ' αγκάλιαζε θαρρώ!!!

Καλημέρα σας! 


   

Τρίτη, 15 Μαρτίου 2016

Η Πολυάννα μαμά: Θεατρικός Μαραθώνιος και μερικές σκόρπιες σκέψεις

Όταν αποφασίσαμε να μείνουμε το τριήμερο στην Αθήνα, δοκίμασα την τύχη μου σε 4-5 διαγωνισμούς με παιδικό θέατρο που κυκλοφορούσαν στο timeline μου, ώστε και οικονομία να κάνουμε, αλλά και να έχουμε την ευκαιρία να πάμε θέατρο που τόσο αγαπάμε. Βλέπετε, κερδίζοντας μια διπλή πρόσκληση, αγοράζουμε κι άλλο ένα εισιτήριο κι έτσι οι μικροί μου θεατρόφιλοι μπορούν και βλέπουν 2-3 παραστάσεις παραπάνω κάθε σεζόν! Η τύχη μου όμως φαίνεται ότι παραήταν καλή μαζί μου αυτή τη φορά κι έτσι κέρδισα σε 2 από αυτούς τους διαγωνισμούς! Αποφάσισα λοιπόν να το εκμεταλλευτώ για λίγο σόλο χρόνο με το κάθε παιδί κι έτσι χθες το μενού είχε: "Δυό Ξεροκέφαλες κουτάλες", για τον Προκόπη, στο Τρένο στο Ρουφ χάρη στο διαγωνισμό που έτρεξε η ομάδα Κοπέρνικος στη σελίδα τους στο FB και "Ιλιάδα" στο ίδρυμα Κακογιάννη, χάρη στη σταθερή αξία και πολυαγαπημένο Τaλκ! Δύο εντελώς διαφορετικά θεάματα, εξίσου απαραίτητα όμως πιστεύω για τη θεατρική -και όχι μόνο- παιδεία των πιτσιρικιών. Ας τα πάρουμε όμως από την αρχή!

"Δυο Ξεροκέφαλες Κουτάλες" 
Μπαίνοντας στο χώρο του σιδηροδρομικού σταθμού και δείχνοντας του του τραίνο λέγοντας: "Να, Προκόπη εδώ είναι το θέατρο", γούρλωσε τα μάτια του! "Εδώ, πού εδώ; Το τραίνο είναι το θέατρο; Και θα παίζουν μέσα στο τραίνο; Τέλειοοοοοο". Είχαμε φτάσει νωρίς κι έτσι πήραμε ένα καφέ και μια πορτοκαλάδα και περιμέναμε στο βαγόνι του εστιατορίου, να έρθουν οι ηθοποιοί να μας πάρουν:

Όταν ήρθαν, τους ακολούθησε χωρίς δισταγμό αφήνοντας με πίσω για να μπορέσει να κάτσει στις μπροστινές σειρές. Απόρησα γιατί συνήθως  δε με εγκαταλείπει εύκολα, αλλά και οι τρεις ηθοποιοί απέπνεαν τόση φιλικότητα και εμπιστοσύνη που με χαιρέτησε κι έφυγε! Μετά τα παιδιά , μπήκαμε κι οι γονείς και φυσικά το αγόρι μου τα είχε καταφέρει να βρει θέση που να μένει κενό κοντά του για να είμαι μαζί του, οπότε και  ήμαστε πανέτοιμοι να παρακολουθήσουμε. Ομολογώ ότι αν και ήξερα ότι θα μου αρέσει μιας και έχουμε δει κι άλλες δουλειές της ομάδας Κοπέρνικος, ΕΝΘΟΥΣΙΑΣΤΗΚΑ! Τρεις μόνο ηθοποιοί κι όμως τελειώνοντας είχες την αίσθηση ότι είχες δει τουλάχιστον 10. Κι όλα αυτά χωρίς ν' αλλάζουν καν κουστούμια, παρά μόνο εξαρτήματα στα καπέλα τους. Αλλάζοντας τη χροιά της φωνής, τη στάση του σώματός τους και τις εκφράσεις του προσώπου τους, μεταμορφώνονταν συνεχώς μπροστά μας! Η ιστορία της παράστασης  βασισμένη σε μοτίβο παλιού παραμυθιού από αυτά που μας έλεγαν οι γιαγιάδες μας, ήταν αυτό ακριβώς που χρειαζόταν για να περάσουν τα μηνύματά της σε μικρούς αλλά και σε μεγάλους! Γιατί ο Προκόπης, όταν φεύγοντας κουβεντιάζαμε για αυτά που είδαμε (το αγαπημένο μου κομμάτι όπως σας έχω ξαναπεί) και του έλεγα ότι το μήνυμα του έργου ήταν για τη δύναμη της συνεργασίας και πώς πρέπει να δουλεύουμε όλοι μαζί, μου ανταπάντησε: "Ναι μαμά αλλά είχε και για τους γονείς ένα μήνυμα το έργο. Να μη λένε συνέχεια στα παιδιά τους διάβασε και διάβασε αλλά να τα αφήνουν κιόλας να παίζουν γιατί τα παιδιά είναι παιδιά ε μαμά;"  Φύγαμε και οι δυο γεμάτοι με εικόνες αλλα και νοήματα πολλα!

"Ιλιάδα" 
Μπαίνοντας στο Ίδρυμα Κακογιάννης με τον αέρα της βετεράνου θεατρόφιλης, η Λένα έκανε μια αναδρομή στην περσινή Οδύσσεια αλλα και στον Περσεα και την Ανδρομέδα που επίσης ειχε δει εκεί. Μπήκαμε στην αίθουσα, κάτσαμε στις θέσεις μας και θαυμάζαμε το σκηνικό μιλώντας για την ιστορία όσο περιμέναμε να αρχίσει. 


Με το άνοιγμα της αυλαίας, γέμισε το μάτι μας: Θεοί, στρατός, Τρωες και Αχαιοί, να κινούνται σε όλο το χώρο. Υπέροχα κουστούμια, καπνοί, ηχητικά εφέ αλλα παράλληλα απόλυτη πίστη στο Ομηρικό κείμενο, επεξηγήσεις ώστε να μπορούν να παρακολουθήσουν και τα μικρότερα παιδιά. (Εντάξει αγαπώ τις δουλειές της κυρίας Καρμεν μην περιμένετε να ακούσετε κάτι διαφορετικό απο μένα). Παρακολουθούσα τη Λένα με την άκρη του ματιού μου και την έβλεπα να παρακολουθεί, της εξηγούσα όπου θεωρούσα οτι χρειαζόταν λιγο παραπάνω βοήθεια και με χαρά την άκουγα να μου διηγείται κομμάτια που δεν υπήρχαν στο έργο αλλα τα ήξερε. 

Πού θέλω να καταλήξω και γιατι γράφω αυτο το ποστ; Ετσι όπως διαμορφώθηκε το πρόγραμμα μας είχα την ευκαιρία να δω δυο τόσο διαφορετικές αλλα τόσο απαραίτητες κατα τη γνώμη μου. Μια με τρεις ηθοποιούς, ανύπαρκτα σκηνικά και στολές και μια με ολόκληρο θιαςο, πλουμιςτες στολές και εφέ. Και μου αρεςαν ΚΑΙ οι δυο, με άγγιξαν διαφορετικά η καθεμία και σίγουρα έμαθαν πράγματα και στα παιδιά και σε μένα. Γιατί πολλές φορές σε συζητήσεις βλέπω οτι υπάρχει μια τάση να αποκλείουμε εμείς οι γονείς κάποιες παραστάσεις είτε γιατι μας φαίνονται πολύ "εναλλακτικές" και θα βαρεθούν τα παιδιά, είτε πολύ "υπερπαραγωγές". Ε λοιπόν εγω έχω αποφασίσει να τους δώσω τη δυνατότητα να επιλέξουν τι τους αρέσει και τι τους ταιριάζει. Ζούμε σε μια εποχή με άπειρες επιλογές και θα ειναι κρίμα ενα παιδί να διαγράψει το θέατρο ή τη μουσική ή το διάβασμα απο τη ζωή του επειδή απλά ωθήθηκε προς ενα συγκεκριμένο στυλ. Να είστε σίγουροι πως απο όλα έχουν κάτι να πάρουν.

Ιδιαίτερα απόλαυσα το διάλογο μεταξύ Λένας και Προκοπη όταν γυρίσαμε πια και συζητούσαν για τα έργα που είδαν. Οι ερωτήσεις που έκαναν ο ένας στον άλλο αλλα και οι απαντήσεις τους με έκαναν να χαμογελάω μόνη μου!

Καλημέρα σας :)

Τετάρτη, 9 Μαρτίου 2016

Δοκιμάσαμε και σας προτείνουμε: Brunch για μεγάλους αλλά και μικρούςστο "Meliartos"

Πριν από δεκαπέντε περίπου μέρες είχα την χαρά να λάβω μια πρόσκληση από τον πολυχώρο "Meliartos" για ένα brunch - παιδικό πάρτυ μαζί με άλλες μαμάδες bloggers. Η χαρά μου ήταν διπλή πρώτον γιατί είχα διαβάσει για τα brunch στο Meliarto από τη σελίδα της Nannuka και ήταν ήδη στη λίστα μου με τα μέρη που θέλω να επισκεφθούμε αλλά και γιατί μέσα στις υπόλοιπες μαμάδες bloggers που θέλησαν να καλέσουν ήμουν κι εγώ! Αναγνωρίστηκα η blogger καταλαβαίνετε χαχαχαχα! Δε μπορούσα λοιπόν, παρά να μοιραστώ μαζί σας αυτή την εμπειρία μας. 

Στην πρόσκληση που έλαβα έλεγε πώς τα παιδιά θα μεταμορφώνονταν σε μικρούς σεφ για να δημιουργήσουν κουλουράκια, λαχταριστά melicakes και σοκολατένια γλειφιτζούρια. Όσοι μας ξέρετε, καταλαβαίνετε ότι από αυτό το δρώμενο, δε μπορούσαν να λείψουν τα Πολυαννάκια (τουλάχιστον τα δύο μεγάλα που είναι πιο αυτόνομα για να χαλαρώσει και η δόλια μάνα λίγο). Κι έτσι Σάββατο απόγευμα, αφού κατηφορίσαμε την Ερμού προσπεράσαμε το Πιτοπωλείο, το Γαλακτοπωλείο, το Κουζινάκι και το Καφενείο και ανεβήκαμε στον Ημιόροφο. Ανεβαίνοντας πέφτει κανείς στην πόρτα του χώρου για τα παιδιά οπότε και τα τέκνα μου με χαιρέτησαν και πήγα να βρω τις υπόλοιπες Μαμαδο-bloggers.

Όσο πίναμε τον καφέ μας με ωραιότατα κουλουράκια και κριτσινάκια, η γλυκύτατη Ιωάννα μας μίλησε για το χώρο ως έχει αλλά και για το χώρο που έχουν ονειρευτεί να φτιάξουν. Ήδη σχεδιάζονται νέες αίθουσες πολλαπλών χρήσεων στους ορόφους 2-4, η μια μάλιστα αποκλειστικά αφιερωμένη στα παιδιά και στον πέμπτο και τον έκτο όροφο προγραμματίζεται να λειτουργήσει roof garden / bar-restaurant με μοναδική θέα λόγω του σημείου στο οποίο βρίσκεται ο Meliartos. 

Στη συνέχεια είδαμε τα πιτσιρίκια μας να βγαίνουν φορώντας τους σκούφους που έφτιαξαν μόνα τους και να κατευθύνονται στον πάνω όροφο, στην κουζίνα δηλαδή του εστιατορίου! ενθουσιασμός στα πλήθη! "Μαμάααα θα πάμε στην αληθινή κουζίνα, να μαγειρέψουμε!!!" Φυσικά δε γινόταν να μην δούμε τους μικρούς μας chef εν δράσει οπότε ανεβήκαμε και τους βρήκαμε σε ειδικά διαμορφωμένο χώρο μέσα στην κανονική κουζίνα, ανάμεσα σε σεφ, ταψιά, φωτιές και φαγητά να ανοίγουν φύλλο για τυρόπιτα

Όπως σχολιάσαμε και με κάποιες από τις φίλες που ήμαστε εκεί, θαρραλέα κίνηση να βάζεις κόσμο στην κουζίνα σου - μας άρεσε πολύ και στα μικρά μας φυσικά ακόμη περισσότερο! Όταν εμείς φύγαμε εκείνα συνέχισαν κι έφτιαξαν και σοκολατένια μπισκότα και cake pops με χρωματιστή τρούφα, τα οποία πήραν όλα μαζί τους φεύγοντας σε μικρά σακουλάκια! Τα καμάρια μου ήρθαν με τρία σακουλάκια γιατί έφτιαξαν και για τον αδερφό τους ένα :)

Όταν κατεβήκαμε στο τραπέζι μας οι μαμάδες, μας περίμενε στρωμένο το τραπέζι του brunch με του κόσμου τα πράγματα (τα οποία ήταν και τα μισά απ' ότι έχει στα Κυριακάτικα brunches απ' ότι μάθαμε μιας κι εκεί έχει και ομελέτες κι άλλες πίτες και και και) αλλά ήταν έτοιμος και ο παιδικός μπουφές για τα πιτσιρίκια που θα κατέβαιναν πεινασμένα από τη μαγειρική. Πραγματικά ήταν όλα πολύ νόστιμα! Ξεχώρισα ένα ταρτάκι με φέτα και ντομάτα και την αραβική πίτα με τα λαχανικά και το κοτόπουλο (χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν έφαγα και όλα τα υπόλοιπα γκουχ! γκουχ!) Συζητώντας πάλι με την Ιωάννα, μάθαμε ότι για τα πιάτα τους, χρησιμοποιούν τοπικά προϊόντα, με ονομασία προέλευσης, από παραγωγούς σε όλη τη χώρα. Συνδυάζουν παραδοσιακές συνταγές από όλη την Ελλάδα βάζοντας τις δικές τους μοντέρνες πινελιές. Κάποιες από τις βασικές πρώτες ύλες, είναι έξτρα παρθένο ελαιόλαδο Λαμίας, φέτα ΠΟΠ Μυτιλήνης, αυγά αχυρώνα Άμφισσας, χειροποίητα αλλαντικά Δράμας και Καρδίτσας και πολλά άλλα. Όλα προέρχονται από επιλεγμένους Έλληνες παραγωγούς, που καλλιεργούν με μεράκι τη γη τους δίνοντας έμφαση στην ποιότητα και τη γεύση των προϊόντων τους. 

Επειδή εκτός από νόστιμα ήταν και πολλά σε ποσότητα, δημιουργήθηκε σε όλες μας η απορία τι κάνουν μετά τα brunches ή γενικά τις εκδηλώσεις με μπουφέ και προς μεγάλη μας χαρά, η Ιωάννα μας ενημέρωσε ότι έχουν συνεργασία με το ΜΠΟΡΟΥΜΕ και δεν πετιέται καθόλου φαγητό! Πολύ πολύ σημαντικό στην εποχή που διανύουμε και ενδεικτικό κατά τη γνώμη μου και της ποιότητας των ανθρώπων πίσω από το μαγαζί!

Για να ολοκληρωθεί η ευτυχία μας, μας κέρασαν και ωραιότατο λευκό κρασί Meliartos και φεύγοντας μας έδωσαν και ένα μπουκάλι νερού σήμα - κατατεθέν του μαγαζιού για δώρο! Συνολικά ήταν ένα πολύ ευχάριστο απόγευμα τόσο για μένα όσο και για τα παιδιά και φυσικά ήταν πολύ πολύ ωραία που γνώρισα επιτέλους τα πρόσωπα πίσω από κάποια blogs που μιλάμε τόσο καιρό, ξέραμε τόσα η μια για την άλλη αλλά δεν είχαμε καταφέρει να ειδωθούμε ποτέ! Αλλά τώρα που έγινε η αρχή, νομίζω ότι σύντομα θα κανονίσουμε την επόμενη συνάντηση σε κάποιο από τα Κυριακάτικα brunches - chef's party στο Meliartos. 

Να σας πω κλείνοντας ότι μέρες που είναι, οι μάγειρές ξεσκόνισαν ακόμα πιο προσεκτικά τα τεφτέρια με τις «ειδικές συνταγές» της γιαγιάς. Ακολουθώντας τη φιλοσοφία του Meliartos πάντρεψαν υπέροχα υλικά και λανσάρουν τις αγαπημένες παραδοσιακές γεύσεις με σύγχρονη φιλοσοφία και σε νηστίσιμη εκδοχή. Επίσης, χαζεύοντας λίγο στο site είδα ότι στο Καφενείο του Meliartos ο αγαπημένος μου ελληνικός ψήνεται στη χόβολη και σερβίρεται ΚΑΙ παγωμένος, πράγμα που αποζητώ χρόνια τώρα. Ακόμη ένας λόγος να ξαναπάω δηλαδή!

Υ.Γ. Αν θέλετε να δείτε πώς πέρασαν και οι υπόλοιπες της παρέας και να διαβάσετε και τη δική τους άποψη για το χώρο και το πώς περάσαμε κάντε μια βόλτα: