Δοκιμάσαμε και σας προτείνουμε: Brunch για μεγάλους αλλά και μικρούςστο "Meliartos"

Πριν από δεκαπέντε περίπου μέρες είχα την χαρά να λάβω μια πρόσκληση από τον πολυχώρο "Meliartos" για ένα brunch - παιδικό πάρτυ μαζί με άλλες μαμάδες bloggers. Η χαρά μου ήταν διπλή πρώτον γιατί είχα διαβάσει για τα brunch στο Meliarto από τη σελίδα της Nannuka και ήταν ήδη στη λίστα μου με τα μέρη που θέλω να επισκεφθούμε αλλά και γιατί μέσα στις υπόλοιπες μαμάδες bloggers που θέλησαν να καλέσουν ήμουν κι εγώ! Αναγνωρίστηκα η blogger καταλαβαίνετε χαχαχαχα! Δε μπορούσα λοιπόν, παρά να μοιραστώ μαζί σας αυτή την εμπειρία μας. 

Στην πρόσκληση που έλαβα έλεγε πώς τα παιδιά θα μεταμορφώνονταν σε μικρούς σεφ για να δημιουργήσουν κουλουράκια, λαχταριστά melicakes και σοκολατένια γλειφιτζούρια. Όσοι μας ξέρετε, καταλαβαίνετε ότι από αυτό το δρώμενο, δε μπορούσαν να λείψουν τα Πολυαννάκια (τουλάχιστον τα δύο μεγάλα που είναι πιο αυτόνομα για να χαλαρώσει και η δόλια μάνα λίγο). Κι έτσι Σάββατο απόγευμα, αφού κατηφορίσαμε την Ερμού προσπεράσαμε το Πιτοπωλείο, το Γαλακτοπωλείο, το Κουζινάκι και το Καφενείο και ανεβήκαμε στον Ημιόροφο. Ανεβαίνοντας πέφτει κανείς στην πόρτα του χώρου για τα παιδιά οπότε και τα τέκνα μου με χαιρέτησαν και πήγα να βρω τις υπόλοιπες Μαμαδο-bloggers.

Όσο πίναμε τον καφέ μας με ωραιότατα κουλουράκια και κριτσινάκια, η γλυκύτατη Ιωάννα μας μίλησε για το χώρο ως έχει αλλά και για το χώρο που έχουν ονειρευτεί να φτιάξουν. Ήδη σχεδιάζονται νέες αίθουσες πολλαπλών χρήσεων στους ορόφους 2-4, η μια μάλιστα αποκλειστικά αφιερωμένη στα παιδιά και στον πέμπτο και τον έκτο όροφο προγραμματίζεται να λειτουργήσει roof garden / bar-restaurant με μοναδική θέα λόγω του σημείου στο οποίο βρίσκεται ο Meliartos. 

Στη συνέχεια είδαμε τα πιτσιρίκια μας να βγαίνουν φορώντας τους σκούφους που έφτιαξαν μόνα τους και να κατευθύνονται στον πάνω όροφο, στην κουζίνα δηλαδή του εστιατορίου! ενθουσιασμός στα πλήθη! "Μαμάααα θα πάμε στην αληθινή κουζίνα, να μαγειρέψουμε!!!" Φυσικά δε γινόταν να μην δούμε τους μικρούς μας chef εν δράσει οπότε ανεβήκαμε και τους βρήκαμε σε ειδικά διαμορφωμένο χώρο μέσα στην κανονική κουζίνα, ανάμεσα σε σεφ, ταψιά, φωτιές και φαγητά να ανοίγουν φύλλο για τυρόπιτα

Όπως σχολιάσαμε και με κάποιες από τις φίλες που ήμαστε εκεί, θαρραλέα κίνηση να βάζεις κόσμο στην κουζίνα σου - μας άρεσε πολύ και στα μικρά μας φυσικά ακόμη περισσότερο! Όταν εμείς φύγαμε εκείνα συνέχισαν κι έφτιαξαν και σοκολατένια μπισκότα και cake pops με χρωματιστή τρούφα, τα οποία πήραν όλα μαζί τους φεύγοντας σε μικρά σακουλάκια! Τα καμάρια μου ήρθαν με τρία σακουλάκια γιατί έφτιαξαν και για τον αδερφό τους ένα :)

Όταν κατεβήκαμε στο τραπέζι μας οι μαμάδες, μας περίμενε στρωμένο το τραπέζι του brunch με του κόσμου τα πράγματα (τα οποία ήταν και τα μισά απ' ότι έχει στα Κυριακάτικα brunches απ' ότι μάθαμε μιας κι εκεί έχει και ομελέτες κι άλλες πίτες και και και) αλλά ήταν έτοιμος και ο παιδικός μπουφές για τα πιτσιρίκια που θα κατέβαιναν πεινασμένα από τη μαγειρική. Πραγματικά ήταν όλα πολύ νόστιμα! Ξεχώρισα ένα ταρτάκι με φέτα και ντομάτα και την αραβική πίτα με τα λαχανικά και το κοτόπουλο (χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν έφαγα και όλα τα υπόλοιπα γκουχ! γκουχ!) Συζητώντας πάλι με την Ιωάννα, μάθαμε ότι για τα πιάτα τους, χρησιμοποιούν τοπικά προϊόντα, με ονομασία προέλευσης, από παραγωγούς σε όλη τη χώρα. Συνδυάζουν παραδοσιακές συνταγές από όλη την Ελλάδα βάζοντας τις δικές τους μοντέρνες πινελιές. Κάποιες από τις βασικές πρώτες ύλες, είναι έξτρα παρθένο ελαιόλαδο Λαμίας, φέτα ΠΟΠ Μυτιλήνης, αυγά αχυρώνα Άμφισσας, χειροποίητα αλλαντικά Δράμας και Καρδίτσας και πολλά άλλα. Όλα προέρχονται από επιλεγμένους Έλληνες παραγωγούς, που καλλιεργούν με μεράκι τη γη τους δίνοντας έμφαση στην ποιότητα και τη γεύση των προϊόντων τους. 

Επειδή εκτός από νόστιμα ήταν και πολλά σε ποσότητα, δημιουργήθηκε σε όλες μας η απορία τι κάνουν μετά τα brunches ή γενικά τις εκδηλώσεις με μπουφέ και προς μεγάλη μας χαρά, η Ιωάννα μας ενημέρωσε ότι έχουν συνεργασία με το ΜΠΟΡΟΥΜΕ και δεν πετιέται καθόλου φαγητό! Πολύ πολύ σημαντικό στην εποχή που διανύουμε και ενδεικτικό κατά τη γνώμη μου και της ποιότητας των ανθρώπων πίσω από το μαγαζί!

Για να ολοκληρωθεί η ευτυχία μας, μας κέρασαν και ωραιότατο λευκό κρασί Meliartos και φεύγοντας μας έδωσαν και ένα μπουκάλι νερού σήμα - κατατεθέν του μαγαζιού για δώρο! Συνολικά ήταν ένα πολύ ευχάριστο απόγευμα τόσο για μένα όσο και για τα παιδιά και φυσικά ήταν πολύ πολύ ωραία που γνώρισα επιτέλους τα πρόσωπα πίσω από κάποια blogs που μιλάμε τόσο καιρό, ξέραμε τόσα η μια για την άλλη αλλά δεν είχαμε καταφέρει να ειδωθούμε ποτέ! Αλλά τώρα που έγινε η αρχή, νομίζω ότι σύντομα θα κανονίσουμε την επόμενη συνάντηση σε κάποιο από τα Κυριακάτικα brunches - chef's party στο Meliartos. 

Να σας πω κλείνοντας ότι μέρες που είναι, οι μάγειρές ξεσκόνισαν ακόμα πιο προσεκτικά τα τεφτέρια με τις «ειδικές συνταγές» της γιαγιάς. Ακολουθώντας τη φιλοσοφία του Meliartos πάντρεψαν υπέροχα υλικά και λανσάρουν τις αγαπημένες παραδοσιακές γεύσεις με σύγχρονη φιλοσοφία και σε νηστίσιμη εκδοχή. Επίσης, χαζεύοντας λίγο στο site είδα ότι στο Καφενείο του Meliartos ο αγαπημένος μου ελληνικός ψήνεται στη χόβολη και σερβίρεται ΚΑΙ παγωμένος, πράγμα που αποζητώ χρόνια τώρα. Ακόμη ένας λόγος να ξαναπάω δηλαδή!

Υ.Γ. Αν θέλετε να δείτε πώς πέρασαν και οι υπόλοιπες της παρέας και να διαβάσετε και τη δική τους άποψη για το χώρο και το πώς περάσαμε κάντε μια βόλτα: 

Oops.... Blogara: Ραντεβού; Πάμε στο Meliartos
HappyMum Angie: Συνάντηση στο Meliartos!
Momma's Daily Life: Meliartos το νέο meeting point της πόλης! 
Familives Magazine: Ραντεβού στον Meliartos
Working Moms: Τις Κυριακές στον Meliartos οικογενειακώς και για brunch!
Κάθε Μέρα Γονείς: 

Meliartos - Ένας χώρος για γονείς και παιδιά στο κέντρο της Αθήνας

Είδαμε το μαγευτικό "Ταξίδι της ζωής"

Την προηγούμενη εβδομάδα η φίλη μου η Δώρα -σούπερ ταλαντούχο παιδί επί τη ευκαιρία-  μου μίλησε για μια παράσταση που έχουν φτιάξει κάποιοι φίλοι της και παίζεται κάθε Κυριακή στο Γυάλινο Μουσικό Θέατρο. Μου έστειλε και τη σελίδα τους στο FB και μιας και έτρεχε κι ένας διαγωνισμός έπαιξα. Διαβάζοντας λίγο για την παράσταση και βλέποντας το υλικό που υπήρχε στη σελίδα ήμουν ήδη βέβαιη ότι τα παιδιά θα ξετρελαθούν! Ακροβατικά, μουσική, φωτιές όλα έδειχναν αρκούντως εντυπωσιακά!

Η χαρά μου λοιπόν όταν την Κυριακή το πρωί διαπίστωσα πως είχα κερδίσει στο διαγωνισμό ήταν μεγάλη! Ξεκινήσαμε όλο χαρά το απογευματάκι με τη Λένα και τον Προκόπη, πήγαμε στο Γυάλινο, διαλέξαμε τις θέσεις μας και περιμέναμε ανυπόμονα να ταξιδέψουμε:

Από την ώρα που άνοιξε η αυλαία παρασυρθήκαμε και ταξιδέψαμε με τους συντελεστές της παράστασης σε χρώματα, ήχους αλλά και... συναισθήματα. Γιατί εκτός από τα πολύ εντυπωσιακά ακροβατικά και την υπέροχη μουσική της Ειρήνης Αναστασίου, το ίδιο το κείμενο που έγραψε για την παράσταση ο Αντώνης Πασβάντης, είναι χωρίς υπερβολή ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ! 

Το "παιδί" ξεκινάει το ταξίδι του με συμμάχους και οδηγούς τη νεράιδα της αλήθειας, το φύλακα της παιδικότητας, την ακροβάτισσα του θάρρους και το δάσκαλο. Με τη βοήθεια της καρδιάς ξεπερνάει τους φόβους του και μαθαίνει να πιστεύει στον εαυτό του. Μεγαλώνοντας, ερωτεύεται αλλά και αφήνει να εισβάλλουν στη ζωή του ο εγωισμός, η ζήλια και η πλεονεξία, ξεχνάει από που ξεκίνησε, η καρδιά του σκληραίνει, όλο δουλεύει και δεν έχει χρόνο να παίξει με την κόρη του και (όπως είπε και η Λένα) "γίνεται λίγο σαν τον Εμπενιζερ Σκρουτζ μαμά". Μόλις όμως καταφέρνει να ακούσει και πάλι την καρδιά του, όλοι οι παλιοί του φίλοι επιστρέφουν και του θυμίζουν αυτά που πραγματικά μετράνε στη ζωή: αγάπη, φιλία, κοινωνική προσφορά και αλληλοβοήθεια. 

Φυσικά και τα ακροβατικά ήταν το κάτι άλλο!!! Αντιγράφω από τη σελίδα της παράστασης στο FB:

Κορυφαίοι ακροβάτες και performers της χώρας συνεργάζονται αρμονικά και δημιουργούν μια θεαματική παράσταση που αναδεικνύει με ύφος συμβολικό τη σύνδεση της τέχνης τους με την ίδια τη ζωή, προσφέροντας σε παιδιά, νέους και ενήλικες μία μοναδική εμπειρία ψυχαγωγίας και διασκέδασης!

Φωτιές, ξυλοπόδαροι, ζογκλερικά, μονόροδα, εναέριες χορογραφίες και τολμηρά ακροβατικά θα συναρπάσουν τους θεατές που θα δουν επί σκηνής να δημιουργείται ένας καινούριος μαγικός κόσμος και θα γίνουν συνοδοιπόροι των ηρώων στο μαγικό ταξίδι τους προς την ενηλικίωση… 

Για μένα η παράσταση αυτή ήταν η έκπληξη της χρονιάς και τη συστήνω ανεπιφύλακτα! Συζητούσαμε με τα παιδιά σε όλο το γυρισμό στο σπίτι αλλά και όταν φτάσαμε που έλεγαν στο Βασίλη τι είδαμε. Μου έκανε πολλή μεγάλη εντύπωση πόσο "εύκολα" έκαναν δικά τους τα μηνύματα και πόσους παραλληλισμούς έκαναν με περιστατικά δικά τους ή δικά μας. Όλα τα οπτικά ερεθίσματα αν και σούπερ εντυπωσιακά και σίγουρα απαραίτητα, ήταν το "κερασάκι" και στην ουσία λειτούργησαν σα "δόλωμα" ώστε οι θεατές να έχουν τα μάτια και τα αυτιά τους ανοιχτά. 

Βάλτε οπωσδήποτε την παράσταση αυτή στο πρόγραμμά σας!!! Το σίγουρο είναι ότι εμείς θα ξαναπάμε μιας και τα παιδιά θέλουν να δει και ο μπαμπάς τους το έργο -πάντα το ζητάνε για παραστάσεις που τα ξετρελαίνουν- . Το ακόμη πιο σίγουρο είναι ότι ο Προκόπης θα πάει στη σχολή ακροβατικών "για να μάθω αυτά που κάνει ο κύριος Αντώνης και οι άλλοι μαμά γιατί είναι επικίνδυνο χωρίς δάσκαλό και δε μπορώ να τα κάνω στην κουρτίνα, άκουσες τι είπε!!!!" 

Πληροφορίες: 

Το Ταξίδι της Ζωής 
Κυριακές στις 18:30 στο Γυάλινο Μουσικό Θέατρο
Κείμενο – Σκηνοθεσία: Αντώνης Πασβάντης

Πρωτότυπη Μουσική - Μουσική Επιμέλεια: Ειρήνη Αναστασίου

Παίζουν :

Πασβάντης Αντώνης, Σταμάτης Πακάκης, Χρόνης Tόμπορης, Αγγελική Μερεντίτη, Blake, Ειρήνη Αναστασίου

Τσέλο – Ακορντεόν : Ειρήνη Αναστασίου 

Φλάουτο-Τρομπόνι : Σταμάτης Πακάκης

Φιλική συμμετοχή : Αρετούσα Πασβάντη

Φωνή Καρδιάς : Αγγελική Παρδαλίδου

Συντελεστές

Κείμενο – Σκηνοθεσία: Αντώνης Πασβάντης

Πρωτότυπη Μουσική - Μουσική Επιμέλεια: Ειρήνη Αναστασίου

Σκηνικά: Δημήτρης Σαρλάνης

Βοηθός Κινησιολογίας: Γιάννα Αλαμάνου

Κουστούμια : Αφροδίτη Δήμα , Δάφνη Αηδόνη 

Στίχοι τραγουδιών : Αντώνης Πασβάντης

Φωτογραφίες: Γιάννης Καλυβάς , Γιάννης Κωβαίος

Video – Trailer: Smoke and Mirrors 

Αφίσα : Καλλιόπη Βούτζαλη

Ηχογράφηση-Μίξη: Studio Ανaδυcις με τη βοήθεια του Αλέξανδρου και του Γιώργου Παντελιά

Οργάνωση: Γυάλινο Μουσικό Θέατρο

Παραγωγή:  I.D. arts www.idarts.gr 

Τιμή: 12 ευρώ γενική είσοδος , Παιδικό 10 ευρώ

Α.Μ.Ε.Α/κάρτες ανεργίας/ομαδικό: 8 ευρώ

Διάρκεια παράστασης: 75 λεπτά

Το Αττικό Πάρκο αλλιώς: Ακολουθώντας το πρόγραμμα ταϊσματος των ζώων

Για το Αττικό Πάρκο, δε θα σας τα ξαναπώ τα βασικά, τα είπαμε άλλωστε πρόσφατα. Θέλω όμως να μοιραστώ μαζί σας, έναν εναλλακτικό τρόπο επίσκεψης όπως την κάναμε χθες με τα πιτσιρίκια αφού λόγω γιορτών σχόλασαν πολύ νωρίς και η μέρα ήταν εξαιρετική για να τη χαραμίσουμε μέσα στο σπίτι! Αφού λοιπόν τα φόρτωσα και τα τρία και το καρότσι, χωρίς υλικά για πικ νικ μαζί μας αλλά με σνακ για μικρές στάσεις ξεκινήσαμε! 

Φτάνω, παρκάρουμε, βγάζω το καρότσι και ουπς! Η πρόκληση της ημέρας με κοίταζε κατάματα. Βλέπετε είχα το μικρό καρότσι μαζί μου μιας και ήταν αυθόρμητη η απόφαση για τη βόλτα και σα να μην έφτανε αυτό, κατά τη διάρκεια της γιορτής του δημοτικού που ο Γιώργης τεντωνόταν και προσπαθούσε να αποδράσει, έκοψε το λουρί που τον δένει στο καρότσι -χωρίς φυσικά εγώ να πάρω χαμπάρι-. Τέτοια ώρα τέτοια λόγια σκέφτηκα, οπλίστηκα με θάρρος και υπομονή, εξήγησα και στα μεγάλα ότι θα πρέπει να είναι έξτρα συνεργάσιμα και μετά φόβου ξεκινήσαμε! Την ώρα που περιμέναμε να μπούμε και αφού είχα ήδη συμφωνήσει να ξεκινήσουμε με δελφίνια, αφού προλάβαμε, έπεσε το μάτι μου στο πρόγραμμα ταΐσματος των ζώων και τότε μου ήρθε η ιδέα να διαμορφώσουμε τη χθεσινή μας επίσκεψη με βάση αυτό κι όχι με τον κλασσικό γύρο από όλα τα ζώα.

Όσο πηγαίναμε προς τα δελφίνια, μετά την απαραίτητη στάση στις χελώνες και αφού μάζεψα δυό - τρεις φορές το Γιώργη που το έσκαγε από το καρότσι, είπα και στα παιδιά την ιδέα μου και ενθουσιάστηκαν. Η Λένα ορίστηκε αρχηγός της αποστολής με το χάρτη στο χέρι κι ο Προκόπης βοηθός της στη χάραξη πορείας καθώς εκείνοι θα διάλεγαν από ποιό δρόμο θα φτάναμε κάθε φορά στα ζώα που θέλαμε να παρακολουθήσουμε να τρώνε το φαγητό τους! Η αρχή της βόλτας μας στα δελφίνια ήταν όπως πάντα φαντασμαγορική!

Μετά, και καθώς είχαμε λίγο χρόνο πριν αρχίσουν τα ταΐσματα, πήγαμε απαραιτήτως στα λιοντάρια να τα δούμε και να οδηγήσουν το τζιπ, κάναμε μια βολτίτσα στη σαβάνα και συγκρίναμε το ύψος μας με τις νεογέννητης καμηλοπάρδαλης, κάναμε μια σύντομη στάση να φάνε το κουλούρι τους και μετά, πήγαμε μια βόλτα από το εκπαιδευτικό κέντρο για ζωγραφική και να δούμε τα ζωάκια που είχαν εκεί για παρακολούθηση. Ευχαριστούμε πολύ την ευγενική κυρία Τζωρτζίνα που ήταν εκεί και μας βοήθησε αλλά μας έλυσε και τις απορίες μας! Επίσης η Λένα είδε κάτι παιδάκια γυμνασίου που ήταν εκεί ως εθελοντές και βοηθούσαν στο εκπαιδευτικό κέντρο και μόνο που δε ζήτησε να της δώσουν να συμπληρώσει κι εκείνη αίτηση!

Μετά πήγαμε βουρ στους χιμπατζήδες! Με τη Λένα είχαμε ξαναπάει σε τάισμα και μάλιστα σε μια από τις δραστηριότητες του πάρκου που τα παιδιά ετοιμάζουν τα φαγητά σε πακέτα και μετά παρακολουθούν τους γίβωνες να ανοίγουν τα δώρα τους αλλά τώρα και τα τρία μαζί είχαν πολύ πλάκα, σκαρφαλωμένα να παρακολουθούν! Σα μικρά χιμπατζάκια όπως τους είπα χε! χε! χε! Ο δε μικρός, απελευθερωμένος από τα δεσμά του καροτσιού και κύριος στη συμφωνία μας (μετά από δυο τρια μπες βγες και τις σχετικές νουθεσίες, φάνηκε να καταλαβαίνει ότι όσο κινείται το καρότσι θα πρέπει να μένει μέσα και μόλις σταματάμε θα τον κατεβάζω να βλέπει τα ζώα και να ανεβαίνει όπου και τα αδέρφια του), απολάμβανε το θέαμα αλλά και την πρωτόγνωρη ελευθερία του.

Ε, μετά νύσταξε, εννοείται ταυτόχρονα με μια πρώτη κούραση που έπιασε τα άλλα δύο, οπότε χαρίσαμε απλόχερο γέλιο στους περαστικούς που παρακολουθούσαν συγκαταβατικά τις διαπραγματεύσεις ώστε να καταφέρω να τον κοιμίσω. Τελικά, με έσωσαν οι πυγμαίοι ιπποπόταμοι που αποφάσισαν να κάνουν ένα μικρό σόου στη λασπολιμνούλα τους κι έτσι τα βλαστάρια μου έκατσαν και χάζευαν όσο χρόνο χρειάστηκε ο αδερφός τους για να κοιμηθεί! Thank you hippos!!!  

Με το μωρό κοιμισμένο και σκεπασμένο στο καρότσι, τίποτα δε μας εμπόδιζε να συνεχίσουμε να ακολουθούμε το πρόγραμμά μας! Σειρά είχε η επίδειξη πτήσης αρπακτικών πουλιών. Ναι, ήταν τόσο ουάου όσο ακούγεται! Γύπες, αετοί κι ένας γλυκούλης μπούφος πέταξαν πάνω από τα κεφάλια μας. Κι όταν απογειώθηκε το μαραμπού ο ενθουσιασμός μικρών και μεγάλων κορυφώθηκε!!! Τελευταίος μας σταθμός ήταν οι πολυαγαπημένοι λεμούριοι, που όμως τους πετύχαμε στο τέλος του φαγητού κι έτσι χάσαμε το μεγάλο σαματά! Παραδοσιακά όμως, τους τραγουδήσαμε "Γουστάρω να χορεύω! Γουστάρω να χορεύω! Γουστάρεις? Δώσεεεε"

Για το τέλος, αφήσαμε φυσικά ένα πέρασμα από την κουνελοχώρα να χαϊδέψουμε λίγο τα λαγουδάκια και την κλασσική μικρή μας στάση στην παιδική χαρά γιατί "Ε, δεν έχουμε παίξει και καθόλου βρε μαμά!!!" (Σωστά μόνο περπατάμε πέντε ώρες τώρα και μαθαίνουμε ένα σωρό πράγματα) 

Και κάπως έτσι, κάναμε μια εντελώς διαφορετική επίσκεψη στο αγαπημένο μας Πάρκο, μάθαμε πράγματα για τα οποία συζητήσαμε πολύ και στο γυρισμό και στο σπίτι και περάσαμε σούπερ! Αν λοιπόν κι εσείς όπως εμείς είστε από τους τακτικούς θαμώνες στο Αττικό Πάρκο, προτείνω μια από τις επόμενες επισκέψεις σας να την οργανώσετε έτσι. Την επόμενη φορά δε, σκοπεύω να είμαι πιο οργανωμένη μιας και το Αττικό Πάρκο ανακοινώνει και στο site του τις ώρες ταϊσμάτων, οπότε να έχουμε διαβάσει λίγα πράγματα για το κάθε ζώο και να πάμε "διαβασμένοι". Αφήστε που έτσι καλύπτω και τις απογευματινές δραστηριότητες κάποιας μέρας! 

Επίσης, να μοιραστώ εδώ μαζί σας, το ότι αν και κώλωσα στην αρχή μόλις είδα ότι δε μπορούσα να έχω το μικρό δεμένο, χαίρομαι τελικά που δεν τα μάζεψα να φύγουμε. Σίγουρα αν είχα κι άλλον έναν ενήλικα μαζί μου θα ήταν πιο εύκολο, μιας και στις 5,5 ώρες που κάτσαμε υπήρξαν και φορές που ένα φούντωμα το έπαθα, λίγο καπνό από τα αυτιά τον έβγαλα αλλά ο τελικός απολογισμός ήταν πολύ πολύ καλός! Μεγαλώνει κι αυτό το ανθρωπάκι...σνιφ! Μπορεί σε μερικούς να φαίνεται βουνό που τα φορτώνω τρία και τρέχω, μπορεί κάποιοι να με θεωρούν λίγο λοξή, αλλά όσο υπέροχα περνάμε όταν είμαστε όλοι μαζί άλλο τόσο με γεμίζουν κάτι τέτοιες μέρες που οι τέσσερις μας βολτάρουμε ανέμελοι κι όταν το βράδυ τα ρωτάω ποια ήταν η αγαπημένη τους στιγμή της ημέρας, επειδή δε μπορούν να διαλέξουν μου λένε: "Όλη η μέρα μαμά όλη!!! Και εκεί που πήγαμε μόνοι μας και μετά που τα λέγαμε στο μπαμπά και γελάγαμε! "

Υ.Γ. Εντάξει μεταξύ μας είμαστε θα σας το πω: και που γυρίσαμε και τα δύο από τα τρία κοιμήθηκαν ξερά δυό ώρες και ήπια καφέ και μαγείρεψα ήσυχα κι αυτό πολύ το εκτίμησα :) :) :) 

   

Η Πολυάννα μαμά - Crash test: Μόνη με τα παιδιά στο Αττικό Πάρκο!

"Τρία ε? Πωπω και πώς τα καταφέρνεις? Και σταμάτησες και να δουλεύεις ε? Και τώρα, αντέχεις? Τα νεύρα σου? Χαρά στο κουράγιο σου! κλπ. κλπ. κλπ." 

Ό,τι παραλλαγή μπορείτε να σκεφτείτε στα παραπάνω την ακούμε συχνά πυκνά και εγώ και ο καλός μου. Να σας πω ένα μυστικό? Πότε την παλεύουμε και πότε όχι. Υπάρχουν μέρες που τα νεύρα μας είναι τόσο τεντωμένα - όχι γιατί κάνουν κάτι τα παιδιά, απλά λόγω βαβούρας μέσα στο σπίτι - που μετά βίας γλυτώνουμε το να αρπαχτούμε κι εμείς. Υπάρχουν όμως και μέρες σαν την προχθεσινή:

Η μέρα δεν ξεκίνησε πολύ καλά. Ένα χαζό μικροτρακάρισμα στη διάρκεια του πρωινού πήγαινελα για τις γιορτές νηπιαγωγείου και δημοτικού, σηματοδότησε μια στραβή αρχή, την οποία όμως αρνήθηκα να δεχτώ. Αφού ήταν μόνο μια μικρή ζημιά στη λαμαρίνα, το πρόγραμμά μας θα συνεχιζόταν κανονικά. Δηλαδή: παραλαβή Λένας και Προκόπη από τα σχολεία τους και βουρ και με τα τρία για βόλτα στο Αττικό Πάρκο! Ξεπερνώντας λοιπόν την αρχική μου ταραχή και αναστάτωση, φορτώνω και τα τρία -το καρότσι είχε φροντίσει να μου το φορτώσει ο καλός μου από το βράδυ- και ξεκινάμε.

Αν ήμουν απολύτως σίγουρη για το εγχείρημά μου (μόνη με τα τρία στο πάρκο);;; Όχι ούτε κατά διάνοια. Θεωρούσα ότι θα αναγκαζόμαστε να φύγουμε άρον άρον αφού θα τα κυνηγούσα προς όλες τις κατευθύνσεις. Ε λοιπόν, με διέψευσαν πανηγυρικά και είμαι πολύ χαρούμενη που τους έδωσα την ευκαιρία να το κάνουν!

Ξεκινήσαμε φυσικά ταΐζοντας τις χελώνες και με μια μικρή βόλτα στα κοντινά με τα δελφίνια ζώα. Μετά από μια ώρα περίπου, κάτσαμε για κολατσιό ώστε να πάμε στα δελφίνια χορτάτοι και να μπορέσουμε μετά να συνεχίσουμε. 

Στα δελφίνια, ο Γιώργης βρήκε ευκαιρία να ρίξει έναν υπνάκο ενώ τα αδέρφια του παρακολουθούσαν εκστασιασμένα. Μόλις τέλειωσαν τα δελφίνια, με το μωρό να συνεχίζει τον ύπνο του πήγαμε και κάτσαμε στο γρασίδι να διαβάσουμε λίγο "Τρελαντώνη" που ο Προκόπης είχε φροντίσει να φέρει μαζί του "για όταν κοιμηθεί ο Γιώργης μαμά να χαλαρώσουμε λίγο". Περιττό να πω ότι αυτό το εικοσάλεπτο διαβάσματος στο γρασίδι ήταν για μένα highlight της ημέρας φυσικά. Εντάξει, δε θα σας πω ψέμματα, εκεί κάπου μετά το διάβασμα και αφού είχαν περάσει δύο ώρες που ήταν τύποι και υπογραμμοί, αποφάσισαν να παίξουν και λίγες αδελφικές μπουνίτσες, αλλά η κρίση ξεπεράστηκε γρήγορα μόλις τους είπα ότι μάλλον κουράστηκαν και πρέπει να φύγουμε.  

Με το μωρό φρέσκο φρέσκο και ξύπνιο, η Λένα αποφάσισε να αναλάβει χρέη οδηγού και με το χάρτη στο χέρι, συνεχίσαμε να βολτάρουμε και να θαυμάζουμε τα ζώα

Μετά και από ένα τελευταίο τέταρτο στην παιδική χαρά (όπου επίσης τα θαύμασα για τη συνέπειά τους στη συμφωνία που κάναμε για το χρόνο παραμονής) και έχοντας περάσει 4,5 σούπερ ώρες πήραμε το δρόμο του γυρισμού για το σπίτι. 

Το πιο εντυπωσιακό για μένα ήταν το πόσο καλά συνεχίστηκε το απόγευμα μας και στο σπίτι και το πόσο καλύτερη ήταν η διάθεση όλων μας. Τα αγόρια έριξαν κι έναν υπνάκο, μετά φτιάξαμε όλοι μαζί λουκανικοπιτάκια και όταν γύρισε ο Βασίλης τον περικύκλωσαν (και τα τρία) για να του πουν όλα όσα είχαμε κάνει και τι ωραία που πέρασαν. Κι όταν έστρωσαν τη στρωματσάδα τους για "ξενύχτι στο καθιστικό" και τα ρώτησα για την αγαπημένη τους στιγμή της ημέρας, δε μπορούσαν να ξεχωρίσουν και είπαν απλώς: "Όλη η μέρα μαμά ήταν τέλεια!"

Και θα μου πεις, οκ και είναι θέμα αυτό τώρα για ποστ? Μπορεί και όχι, αλλά ήθελα να υπάρχει κι εδώ αυτή η μέρα. Για να τη θυμηθούν κάποια στιγμή που θα το διαβάσουν αλλά κυρίως για να το διαβάζω εγώ τις μέρες που δεν την παλεύω επειδή δεν ξέρουν τι να κάνουν την ενέργειά τους και να θυμάμαι ότι με το κατάλληλο ερέθισμα και κίνητρο όχι απλά συνεργάζονται αλλά περνάμε και τέλεια! Ναι, τρία παιδιά. Ναι, είμαι όλη μέρα μαζί τους (συνήθως). Όχι, δεν είναι πάντα σα διαφήμιση του Βιτάμ αλλά ναι, είναι πάντα στο χέρι μας να γίνει!       

Υ.Γ. Αν θέλετε να δείτε περισσότερα για το Πάρκο, μπορείτε να δείτε τη σχετική ανάρτηση της Μάγδας εδώ που είναι κατατοπιστικότατη. Εμείς το προτιμάμε απ' όταν ήταν η Λένα μωρό και κάθε χρόνο βγάζουμε ετήσια κάρτα ώστε να πηγαίνουμε όποτε θέλουμε. Κατά καιρούς έχουν και πολύ αξιόλογα εκπαιδευτικά προγράμματα, τα οποία μπορείτε να δείτε αναλυτικά εδώ