Είδαμε το μαγευτικό "Ταξίδι της ζωής"

Την προηγούμενη εβδομάδα η φίλη μου η Δώρα -σούπερ ταλαντούχο παιδί επί τη ευκαιρία-  μου μίλησε για μια παράσταση που έχουν φτιάξει κάποιοι φίλοι της και παίζεται κάθε Κυριακή στο Γυάλινο Μουσικό Θέατρο. Μου έστειλε και τη σελίδα τους στο FB και μιας και έτρεχε κι ένας διαγωνισμός έπαιξα. Διαβάζοντας λίγο για την παράσταση και βλέποντας το υλικό που υπήρχε στη σελίδα ήμουν ήδη βέβαιη ότι τα παιδιά θα ξετρελαθούν! Ακροβατικά, μουσική, φωτιές όλα έδειχναν αρκούντως εντυπωσιακά!

Η χαρά μου λοιπόν όταν την Κυριακή το πρωί διαπίστωσα πως είχα κερδίσει στο διαγωνισμό ήταν μεγάλη! Ξεκινήσαμε όλο χαρά το απογευματάκι με τη Λένα και τον Προκόπη, πήγαμε στο Γυάλινο, διαλέξαμε τις θέσεις μας και περιμέναμε ανυπόμονα να ταξιδέψουμε:

Από την ώρα που άνοιξε η αυλαία παρασυρθήκαμε και ταξιδέψαμε με τους συντελεστές της παράστασης σε χρώματα, ήχους αλλά και... συναισθήματα. Γιατί εκτός από τα πολύ εντυπωσιακά ακροβατικά και την υπέροχη μουσική της Ειρήνης Αναστασίου, το ίδιο το κείμενο που έγραψε για την παράσταση ο Αντώνης Πασβάντης, είναι χωρίς υπερβολή ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ! 

Το "παιδί" ξεκινάει το ταξίδι του με συμμάχους και οδηγούς τη νεράιδα της αλήθειας, το φύλακα της παιδικότητας, την ακροβάτισσα του θάρρους και το δάσκαλο. Με τη βοήθεια της καρδιάς ξεπερνάει τους φόβους του και μαθαίνει να πιστεύει στον εαυτό του. Μεγαλώνοντας, ερωτεύεται αλλά και αφήνει να εισβάλλουν στη ζωή του ο εγωισμός, η ζήλια και η πλεονεξία, ξεχνάει από που ξεκίνησε, η καρδιά του σκληραίνει, όλο δουλεύει και δεν έχει χρόνο να παίξει με την κόρη του και (όπως είπε και η Λένα) "γίνεται λίγο σαν τον Εμπενιζερ Σκρουτζ μαμά". Μόλις όμως καταφέρνει να ακούσει και πάλι την καρδιά του, όλοι οι παλιοί του φίλοι επιστρέφουν και του θυμίζουν αυτά που πραγματικά μετράνε στη ζωή: αγάπη, φιλία, κοινωνική προσφορά και αλληλοβοήθεια. 

Φυσικά και τα ακροβατικά ήταν το κάτι άλλο!!! Αντιγράφω από τη σελίδα της παράστασης στο FB:

Κορυφαίοι ακροβάτες και performers της χώρας συνεργάζονται αρμονικά και δημιουργούν μια θεαματική παράσταση που αναδεικνύει με ύφος συμβολικό τη σύνδεση της τέχνης τους με την ίδια τη ζωή, προσφέροντας σε παιδιά, νέους και ενήλικες μία μοναδική εμπειρία ψυχαγωγίας και διασκέδασης!

Φωτιές, ξυλοπόδαροι, ζογκλερικά, μονόροδα, εναέριες χορογραφίες και τολμηρά ακροβατικά θα συναρπάσουν τους θεατές που θα δουν επί σκηνής να δημιουργείται ένας καινούριος μαγικός κόσμος και θα γίνουν συνοδοιπόροι των ηρώων στο μαγικό ταξίδι τους προς την ενηλικίωση… 

Για μένα η παράσταση αυτή ήταν η έκπληξη της χρονιάς και τη συστήνω ανεπιφύλακτα! Συζητούσαμε με τα παιδιά σε όλο το γυρισμό στο σπίτι αλλά και όταν φτάσαμε που έλεγαν στο Βασίλη τι είδαμε. Μου έκανε πολλή μεγάλη εντύπωση πόσο "εύκολα" έκαναν δικά τους τα μηνύματα και πόσους παραλληλισμούς έκαναν με περιστατικά δικά τους ή δικά μας. Όλα τα οπτικά ερεθίσματα αν και σούπερ εντυπωσιακά και σίγουρα απαραίτητα, ήταν το "κερασάκι" και στην ουσία λειτούργησαν σα "δόλωμα" ώστε οι θεατές να έχουν τα μάτια και τα αυτιά τους ανοιχτά. 

Βάλτε οπωσδήποτε την παράσταση αυτή στο πρόγραμμά σας!!! Το σίγουρο είναι ότι εμείς θα ξαναπάμε μιας και τα παιδιά θέλουν να δει και ο μπαμπάς τους το έργο -πάντα το ζητάνε για παραστάσεις που τα ξετρελαίνουν- . Το ακόμη πιο σίγουρο είναι ότι ο Προκόπης θα πάει στη σχολή ακροβατικών "για να μάθω αυτά που κάνει ο κύριος Αντώνης και οι άλλοι μαμά γιατί είναι επικίνδυνο χωρίς δάσκαλό και δε μπορώ να τα κάνω στην κουρτίνα, άκουσες τι είπε!!!!" 

Πληροφορίες: 

Το Ταξίδι της Ζωής 
Κυριακές στις 18:30 στο Γυάλινο Μουσικό Θέατρο
Κείμενο – Σκηνοθεσία: Αντώνης Πασβάντης

Πρωτότυπη Μουσική - Μουσική Επιμέλεια: Ειρήνη Αναστασίου

Παίζουν :

Πασβάντης Αντώνης, Σταμάτης Πακάκης, Χρόνης Tόμπορης, Αγγελική Μερεντίτη, Blake, Ειρήνη Αναστασίου

Τσέλο – Ακορντεόν : Ειρήνη Αναστασίου 

Φλάουτο-Τρομπόνι : Σταμάτης Πακάκης

Φιλική συμμετοχή : Αρετούσα Πασβάντη

Φωνή Καρδιάς : Αγγελική Παρδαλίδου

Συντελεστές

Κείμενο – Σκηνοθεσία: Αντώνης Πασβάντης

Πρωτότυπη Μουσική - Μουσική Επιμέλεια: Ειρήνη Αναστασίου

Σκηνικά: Δημήτρης Σαρλάνης

Βοηθός Κινησιολογίας: Γιάννα Αλαμάνου

Κουστούμια : Αφροδίτη Δήμα , Δάφνη Αηδόνη 

Στίχοι τραγουδιών : Αντώνης Πασβάντης

Φωτογραφίες: Γιάννης Καλυβάς , Γιάννης Κωβαίος

Video – Trailer: Smoke and Mirrors 

Αφίσα : Καλλιόπη Βούτζαλη

Ηχογράφηση-Μίξη: Studio Ανaδυcις με τη βοήθεια του Αλέξανδρου και του Γιώργου Παντελιά

Οργάνωση: Γυάλινο Μουσικό Θέατρο

Παραγωγή:  I.D. arts www.idarts.gr 

Τιμή: 12 ευρώ γενική είσοδος , Παιδικό 10 ευρώ

Α.Μ.Ε.Α/κάρτες ανεργίας/ομαδικό: 8 ευρώ

Διάρκεια παράστασης: 75 λεπτά

Εσύ θα φτιάξεις "Ένα Σακίδιο για το δρόμο";

Το σημερινό ποστ δε χρειάζεται καμία εισαγωγή. Έχει μόνο σκοπό να σας παρασύρει να μπείτε κι εσείς σ' αυτό το κύμα ανθρωπιάς κι αλληλεγγύης που ευτυχώς ανθίζει γύρω μας σε πείσμα των κυβερνήσεων, κρατούντων, όπως θέλετε πείτε το. Δε νομίζω πως υπάρχει πια κανείς που να μένει ανεπηρέαστος από το δράμα των προσφύγων και όλο και πιο συχνά βλέπω, ακούω και διαβάζω γύρω μου για ανθρώπους που θέλουν να βοηθήσουν. Ούτε θα σας πω τα τετριμμένα περί της δικής μας προσφυγικής καταγωγής, παρόλο που κάθε φορά που βλέπω τα μωράκια στις βάρκες σκέφτομαι πως κι η δικιά μου η γιαγιά κάπως έτσι ήρθε στην Ελλάδα.

Καιρό τώρα, σκεφτόμουν ότι πρέπει να κάνω κάτι παραπάνω από τα ρούχα και παπούτσια των παιδιών που δίνω. Παρόλα αυτά, βολεμένη στο συννεφάκι μου, "ναρκωμένη" από τα ΜΜΕ και φοβισμένη για το πώς, πού και τι, απλά καθόμουν. Παρακολουθούσα όλες τις δράσεις, φίλων και γνωστών και σιγά σιγά ο καναπές μου ήταν πολύ άβολος κι όλο και μ' έδιωχνε! Έγινε αρκετή συζήτηση αυτές τις μέρες στο FB και αλλού για το αν όσοι εθελοντικά βοηθάνε κλπ. κάνουν καλά που το αναρτούν στα κοινωνικά δίκτυα ή όχι, αν είναι ναρκισσισμός και διάφορα άλλα τέτοια χαζά. Η απάντηση σε όλα αυτά είναι μια και την έγραψε πολύ σωστά προχθές η φίλη μου η Ρούμπη εδώ.

Όταν λοιπόν έπεσα πάνω στη δράση "Ένα Σακίδιο για το δρόμο", είπα αμέσως πως αυτή είναι η ευκαιρία μου να κάνω κάτι για αυτά τα παιδάκια! Να σταματήσω απλά να κοιτάω και να λυπάμαι και να κάνω κάτι, έστω μικρό! Κι επειδή εμείς οι Μαμαδo-bloggers κάνουμε κατά καιρούς και ομαδικές δράσεις, σκέφτηκα να παρασύρω κι άλλους μαζί μου και ανέβασα το event στην ομάδα μας λέγοντας ότι αναλαμβάνω να συγκεντρώσω εγώ τα σακίδια και να συνεννοηθώ με την ΠΑΡΕΑ για την παράδοσή τους. Και ξέρετε κάτι μυστήρια πράγματα; Η αγάπη και η αλληλεγγύη δένουν μαγικά και φτιάχνουν απίστευτες αλυσίδες! Έτσι τώρα ήδη έχουμε μαζευτεί καμιά 10αριά που θα φτιάξουμε σακίδια. Συζητούσαμε λοιπόν μήπως κάναμε ομαδική παραγγελία για αδιάβροχα τύπου poncho που πρέπει να περιλαμβάνουν τα σακίδια και έστειλα mail σε μια τυχαία εταιρεία στην Κομοτηνή που βρήκα στο internet. Σας πληροφορώ ότι ο άνθρωπος με πήρε τηλέφωνο το ίδιο απόγευμα και πριν δέκα λεπτά παρέλαβα 20 πλαστικά αδιάβροχα τύπου poncho χωρίς καμία χρέωση! Δε δέχτηκε ούτε καν να του πληρώσω τα μεταφορικά και βρέθηκα να κλαίω και να γελάω σαν τη χαζή στο τηλέφωνο με έναν άγνωστο Τετάρτη απόγευμα! Τι λέτε, θέλετε να γίνετε κι εσείς κρίκος της αλυσίδας μας; Η προθεσμία μας για τα σακίδια είναι 20/3 και (εκτός από το αδιάβροχο που στα 20 σακίδια το έχουμε ήδη καλύψει) το σακίδιο σας πρέπει να περιέχει: 

1) Καπελάκι για τον ήλιο

2) Ένα μικρό παιχνιδάκι 

3) Φακό 

4) Σφυρίχτρα

5) Αδιάβροχο τύπου poncho

6) Σετ χρώματα ζωγραφικής 

7) Μπλοκ ζωγραφικής ( ή μερικές σελίδες Α4 )

8) Μωρομάντηλα

9) Χυμό

10) Οδοντόκρεμα / οδοντόβουρτσα

11) Μπισκότα

12) Μερικά μπαλόνια

Εξω από ΚΑΘΕ σακίδιο, παρακαλούμε γράφετε αν είναι για ΑΓΟΡΙ ή ΚΟΡΙΤΣΙ !!!!!!

*Προαιρετικά μπορείτε να προσθέσετε:

1) Κουτάκι πρώτων βοηθειών 

2) Κάλτσες

3) Βούρτσες / χτένες

4) Λαστιχάκια για τα μαλλιά 

Αν θέλετε να στείλετε κι εσείς ένα σακίδιο επικοινωνήστε μαζί μου!!!

Κι αν ακόμη δε σας έπεισα, δείτε παρακάτω πώς η απόσταση από χαμόγελο σε χαμόγελο είναι μονάχα μερικά χέρια δρόμο, όπως πολύ εύστοχα έγραψε ο φίλος μου ο Γιώργος:

Οι φωτογραφίες από την παράδοση στον Πειραιά είναι του Θανάση Δημάκη

Την Πέμπτη 4 Μαρτίου 12 άνθρωποι συνεργαστήκαμε για να μαζευτεί, να συσκευαστεί, να μεταφερθεί, να δοθεί και να διανεμηθεί ένας τόνος πορτοκάλια. Διαβάστε περισσότερα εδώ  

 

Valentine's: ευκαιρία για γιορτή!

Γειά σας γειά σας! Άμα παιδί μου το έχεις το party animal και το ψώνιο της διοργάνωσης μέσα σου, κάθε μέρα είναι ευκαιρία για γιορτή. Οπότε καταλαβαίνετε ότι ολόκληρος Βαλεντίνος, δε μπορούσε να περάσει απαρατήρητος στο Πολυαννόσπιτο. Για την ακρίβεια το story έχει ως εξής: Πρωτοχρονιά, βρεθήκαμε οι δυό μας με τον καλό μου για γάμο φίλων αγαπημένων στη Λάρισα και θυμήθηκα τι ωραία που περνάμε μόνο οι δυό μας και πώς είναι να τρως και να πίνεις το ποτό σου χωρίς να κυνηγάς πιτσιρίκια. Ο καθένας μόνος του βγαίνουμε, αλλά οι δυό μας παρέα είχε καιρό να μας τύχει οπότε... μου μπήκε η ιδέα! Θα κάναμε Valentine's dinner και μάλιστα με κουνιαδάκια και κουμπαράκια της ιδίας φάσης ώστε και τα 4 ζευγάρια να θυμόμαστε την Π.Π. (προ παιδιών) εποχή. Καθώς καταλαβαίνετε έπρεπε να κλειστούν οι γιαγιάδες εγκαίρως, έκανα προφορικά τις σχετικές ανακοινώσεις και φυσικά 1 μήνα πριν έστειλα και την πρόσκληση

Είχα αρχίσει να σκέφτομαι μενού, εκτυπώσιμα, διακόσμηση κλπ. και τότε τσουπ! στην ομάδα μας στο πάτσγουορκ έπεσε η ιδέα να κάνουμε κάτι με θέμα βαλεντινιάτικο! Άδραξα λοιπόν την ευκαιρία να μπω στο team που θα έφτιαχνε κάτι κι έτσι να'σου το ράνερ έτοιμο ένα μήνα πριν. Αν θέλετε μπορείτε να δείτε και όλες τις πολύ ωραίες δημιουργίες της ομάδας εδώ στο υπέροχο βιντεάκι που έφτιαξε με πολλή αγάπη η Κατερινούλα μας. Να σας πω δε σε αυτό το σημείο, ότι αυτός ο πυρετός που με έπιασε ένα μήνα πριν και το τέλειωσα ήταν σωτήριος καθώς τελικά μια μέρα πριν, την ίδια μέρα του δείπνου ως τις 16:00 αλλά και τις δύο επόμενες ημέρες δούλευα εκτάκτως κι έτσι τελικά όλα τα υπόλοιπα έγιναν σε 3 ώρες (χωρίς καμία υπερβολή). Άρα σε αυτή την ανάρτηση σας έχω και πανεύκολο αλλά εντυπωσιακό δείπνο για 8 σε 3 ωρίτσες! Ας τα πάρουμε ανά κατηγορία λοιπόν.

Διακόσμηση - Δωράκια καλεσμένων: Το βασικό κομμάτι της διακόσμησης ήταν το ράνερ που έφτιαξα με τα χεράκια και τη ραπτομηχανούλα μου. Είχα σκεφτεί δε με ασορτί υφάσματα να φτιάξω και 8 σουβέρ, τα οποία θα ήταν και το δώρο του κάθε καλεσμένου. Έλα μου όμως που δεν τα έκανα ένα μήνα πριν και μετά προέκυψε η δουλειά και ξεχάστηκαν. Οπότε προς στιγμήν πάγωσε η ιδέα του δώρου. Μετά η αγαπημένη Σοφία έγραψε αυτό το καταπληκτικό post κι έτσι αποφάσισα να τυπώσω τις funny valentine cards και να δώσω 2 σε κάθε ζευγάρι ώστε την επόμενη (μιας και το δείπνο ήταν παραμονή του Αγίου) ακόμη κι αν δεν είχαν φροντίσει για δωράκι να έχουν κάτι να ανταλλάξουν! Επιπλέον όταν πήγα στο ανθοπωλείο να πάρω λίγα λουλούδια για το τραπέζι μου ήρθε η ιδέα: πήρα 3 γλαστράκια κυκλάμινα στα χρώματα του ράνερ και φεύγοντας έδωσα ένα σε κάθε ζευγάρι. Οπότε: και διακόσμηση και δωράκι 2 σε 1. Έβγαλα και το καλό σερβίτσιο, προικούλα του καλού μου και.... τατάν!

Μενού: Στο γάμο που σας έλεγα στην αρχή, είχαμε φάει μια καταπληκτική μακαρονάδα με γαρίδες και μπισκ αστακού. Όταν ρώτησα το Β. τι να φτιάξω μου είπε μια τέτοια μακαρονάδα ή μια περίπου τέτοια μακαρονάδα. Αφού λοιπόν προσάρμοσα το μενού στο budget μας, έφτιαξα τα εξής πολύ γρήγορα (συγκεκριμένα μεταξύ 18:00 και 20:30 το απόγευμα):

Γαριδομακαρονάδα με μπισκ γαρίδας από τις Συνταγές της Παρέας 

Μύδια αχνιστά από τις Συνταγές της Παρέας 

Ψητό Σολωμό με μέλι και μουστάρδα του Δημήτρη Σκαρμούτσου

Ανάμεικτη σαλάτα δική μου. Στη σαλάτα δε, έκανα και μια τσαχπινιά: έκοψα τα αγγούρια και τα ραπανάκια με κουπ πατ καρδούλα (να' ναι καλά το pinterest) κι έτσι βάλαμε λίγες καρδούλες ακόμη στη βραδιά μας! Για το γλυκό, παρήγγειλα στη Ν. να φτιάξει το θεϊκό cheesecake της και για το κρασί μας εμπιστεύτηκα τον κουμπάρο Α. που με δικαίωσε με τις επιλογές του!!!

Διασκέδαση: Χαζεύοντας στο pinterest και σε διάφορα ξένα blogs όταν οργανωνόμουν είχα βρει απίστευτες Αμερικανιές που θα μπορούσαμε να κάνουμε. Παρόλα αυτά αποφάσισα να το "εξελληνίσω" λίγο το πρόγραμμα κι έτσι ζήτησα σε όλους να φέρουν το άλμπουμ του γάμου τους για να τα δούμε και να θυμηθούμε ιστορίες, ξήλωσα μια παλιά κορνίζα για να την κάνουμε photobooth (επίτηδες σχετικά μικρή για να στριμωχτούμε να χωρέσουμε) και για μετά το γλυκό είχα σχεδιάσει (μετά από πολύ debate με το Β. μιας κι εγώ ήθελα το Notebook ή το PS I love you) προβολή του Love Actually! Τα δύο πρώτα πλάνα μου πήγαν εξαιρετικά!!! Κάτι το κρασί, κάτι τα άλμπουμ, κάτι λόγω της ημέρας, πιάσαμε μια φοβερή κουβέντα για το πώς γνωρίστηκε το κάθε ζευγάρι κλπ κλπ. που να σας τα λέω!!! Μαγικά!!!! Όπως επίσης πολύ το διασκεδάσαμε και με το photo booth μας. Όσο για το τρίτο μέρος της διασκέδασης, την προβολή της ταινίας δηλαδή, αναβλήθηκε μιας που το ένα έφερε το άλλο και βρεθήκαμε 12 η ώρα στο ΚΥΤΤΑΡΟ για live Μπίγαλη - Πωλίνα - Χαριτοδιπλωμένου κλείνοντας έτσι τη βραδιά μας χορεύοντας και γελώντας αγκαλιασμένοι! Mission Valentine accomplished!

Και να σας πω ένα μυστικό; Το ξέρω ότι δεν ήταν ανάγκη να είναι του Αγίου Βαλεντίνου για να βρεθούμε και για να ετοιμάσω μια όμορφη βραδιά για εμάς και τους φίλους μας. Παρόλα αυτά, το ότι ήταν του Βαλεντίνου, αποτέλεσε μια ωραία αφορμή, ένα επιχείρημα παραπάνω για όλο αυτό! Παρόλα αυτά, μπορεί και θα ξαναγίνει και χωρίς το Βαλεντίνο. Οκ, ίσως χωρίς τα αγγούρια- καρδούλες και το photobooth αλλά και πάλι, πού ξέρεις;;;; Το θέμα είναι να βρίσκουμε (όλοι μας) αφορμές για να βρισκόμαστε με φίλους, για να θυμόμαστε ωραίες στιγμές αλλά και να δημιουργούμε και καινούριες! 

Ένα τρελλό τρελλό τζιτζικοπάρτυ!

Χθες ξεκινήσαμε με τη Λένα να οργανώνουμε και να σχεδιάζουμε το πάρτυ για τα δεύτερα γενέθλια του Γιώργη και συνειδητοποίησα ότι έχει περάσει σχεδόν ένας χρόνος και ακόμη χρωστάω την ανάρτηση για το πάρτυ των πρώτων γενεθλίων με θέμα... το τζιτζίκι! Και γιατί τζιτζίκι? Γιατί αφού γεννήθηκε ο... μπούμπης όπως μέχρι τότε τον φωνάζαμε, απέκτησε μια λατρεία για το τραγούδι "Τζιτζίκια" που του τραγουδούσε η Μάν(ι)α κι απ' το πολύ το "τζι και τζι και τζι" του έμεινε και τον φωνάζουμε ακόμη και σήμερα τζιτζίκι!!!

Άλλωστε ο χώρος που θα κάναμε το  πάρτυ, ο κήπος της γιαγιάς στο Λαγονήσι ήταν ιδανικός και απόλυτα ταιριαστός!!! Το επόμενο βήμα λοιπόν ήταν να αναθέσω την "επικίνδυνη αποστολή" εκτυπώσιμα τζιτζικοπάρτυ στην (έμπειρη πια με μένα που έχει μπλέξει) φίλη Ειρήνη του LifestoryPrints. Ομολογώ ότι με ελάχιστες παρεμβάσεις από πλευράς μου, μεγαλούργησε. Φτιάξαμε πρόσκληση και αφισάκι καλωσορίσματος, ετικέτες για τα μπουκαλάκια, toppers για το finger food, banner με το όνομα, σημαιάκια για καλαμάκια, καπελάκια και ευχαριστήρια tags για τα δωράκια των καλεσμένων μας. Και εννοείται όλα με χαμηλό κόστος εντός του budget που είχα στο μυαλό μου για το πάρτυ:

Επίσης μας σχεδίασε στάμπες για μπλουζάκια που στη συνέχεια τύπωσε σε ύφασμα και έραψε η σούπερ Μάν(ι)α που φόρεσε και ο Γιώργης και ο αδερφός του, απλά λόγω ψύχρας τους τα έβαλα πάνω από τα μπουφάν και ήταν λίγο σαν ανθρωπάκια της Michelin! Επιπλέον, με τη βοήθεια της (μόνιμης συμμάχου σε κάτι τέτοια) συννυφάδας Ράνιας και των κοριτσιών μας, φτιάξαμε για όλους (μικρούς και μεγάλους καλεσμένους) photo props - κεφάλια εντόμων με κεραίες. Η σούπερ Ράνια φρόντισε και για την πινιάτα τζιτζίκι που έδεσε τέλεια με το υπόλοιπο σκηνικό. Ομολογώ ότι ο κήπος της τζιτζικοπρογιαγιάς ήταν ιδανικός και σίγουρα χάρισε πολύ στο όλο στήσιμο του πάρτυ τι λέτε κι εσείς;  

Για το φαγητό αλλά και το γλυκό επιστρατεύτηκε η βοήθεια της σούπερ Μάν(ι)ας κι έτσι φτιάξαμε: σουφλέ ζυμαρικών, κοτομπουκιές σπιτικές, μπιφτεκάκια, σουβλάκια λαχανικών. Η τζιτζικοπρογιαγιά έφτιαξε τη γνωστή της σπανακοτυρόπιτα και ο σούπερ μπαμπάς (μου) ανέλαβε να ψήσει πίττες και κρέας στην ψησταριά για όλα τα μικρά και μεγάλα ζουζούνια του πάρτυ! Η τούρτα ήταν η κλασσική οικογενειακή συνταγή και είχε σχήμα άσσου αφού ήταν τα πρώτα γενέθλια! Γύρω γύρω χρωματίσαμε καρύδα πράσινη και την απλώσαμε να φαίνεται σα γρασίδι και πάνω στη τούρτα με τα διάσπαρτα μυγδαλάκια σα βουναλάκια από χώμα βάλαμε διάφορα ζουζούνια με ένα χοντρουλό τζιτζίκι πρώτο και καλύτερο Όπως βλέπετε ο εορτάζοντας το καταευχαριστήθηκε:

Για τη διασκέδαση των παιδιών (και όχι μόνο όπως μαρτυράνε τα ντοκουμέντα) επίσης μονόδρομος η επιλογή μας: Παιδικά Γλέντια και η πολυαγαπημένη Φωτεινή σε ρόλο μελισσούλας - φίλης του εορτάζοντα τζίτζικα. Στο ήδη εξαιρετικό πρόγραμμά της, ζήτησα από τη Φωτεινή και ενσωματώσαμε ένα κυνήγι θησαυρού που είχα ετοιμάσει. Είχα κρύψει διάφορα πλαστικά ζουζούνια σε όλο τον κήπο και με τη βοήθεια της μελισσούλας οι ομαδούλες που έβρισκαν τα ζουζούνια τους, έπαιρναν κι από ένα σοκολατένιο γλειφιτζούρι! Ο καθένας κρατούσε σαν αναμνηστικό δωράκι και τα ζουζούνια που είχε ανακαλύψει. Τα πιτσιρίκια τρέχανε πάνω κάτω και ψάχνανε χαρούμενα και γενικά το διασκέδασαν πολύ! Φυσικά δε θα μπορούσε να μην ολοκληρωθεί το πρόγραμμα με face painting. Ευχαριστούμε πολύ Φωτεινή για όλα όπως πάντα!!! Μετά τη Φωτεινή, εννοείται ότι το γλέντι συνεχίστηκε με σπάσιμο της πινιάτας και πολύ παιχνίδι στον κήπο μέχρι τελικής πτώσης!

Τα δωράκια των καλεσμένων μας, ήταν ανά οικογένεια κι όχι ένα για κάθε παιδάκι και ήταν ένα dvd που μέσα είχε την ταινία Μυρμήγκια αλλά και τα τραγούδια από δύο πολυαγαπημένες θεατρικές παραστάσεις: το Τζιμ το τζιτζίκι και την Ακρίδα που δεν μπορούσε να πει το Ρο. Η δεύτερη ειδικά, φανταστικά τραγούδια με τα οποία στήνουμε ολόκληρα πάρτυ μόνοι μας στο σπίτι! Μετανιώνω μόνο που όταν παρήγγειλα στην Ειρήνη τα εκτυπώσιμα δεν είχα καταλήξει στο δωράκι και δε φτιάξαμε αυτοκόλλητα για τα cd. 

Ο καιρός αν και με λίγη ψύχρα, στάθηκε σύμμαχός μας και περάσαμε μικροί μεγάλοι πολύ όμορφα, παρεΐστικα και με πολλή αγάπη! Νομίζω δε θα μπορούσαμε να είχαμε κάνει καλύτερο καλωσόρισμα στην Άνοιξη αν και ήταν μόλις Απρίλης. Δε χρειάζεται και κάτι παραπάνω άλλωστε και ο μικρός εορτάζοντας περιχαρής έτρεχε από αγκαλιά σε αγκαλιά αλλά και από πιάτο σε πιάτο χιχιχιχιχι!

Αχ, ωραία ήταν τώρα που τα θυμήθηκα. Για φέτος έχω διάφορες ιδέες και μεγαλεπίβολα σχέδια και ελπίζω ο καιρός να μου κάνει και φέτος τη χάρη. Πάω να εκτυπώσω τη λίστα οργάνωσης πάρτυ του Ανθομέλι και ξεκινάω, έχω μόνο δύο μήνες η μάνα blogger και δεν ξέρω αν θα προλάβω!!!

Η Πολυάννα σε νέες περιπέτειες - MarMaLena: turning the page

Με το παρακάτω ποστ, που δημοσιεύτηκε σήμερα στο blog του νέου eshop μου MarMaLena, μαζί με το μήνα, γύρισε και μια σελίδα για μένα και φυσικά δε γινόταν να μην το μοιραστώ κι εδώ! Από μικρή που με θυμάμαι να "βοηθάω στο μαγαζί του μπαμπά μου, με οραματιζόμουν μεγάλη να κρατάω το μαγαζί μαζί του, όπως έκανε κι εκείνος άλλωστε με τον παππού μου. Όλο μου το έξτρα εφηβικό χαρτζιλίκι αλλά και κάτι "σπασμένα" του ΟΤΕ όταν ο καλός μου ήταν στο Portsmouth, προέρχονταν από τη δουλειά μου εκεί. Όταν λόγω κρίσης το μαγαζί μας έκλεισε, στεναχωρήθηκα πολύ θεωρώντας ότι έκλεινε ένα πολύ μεγάλο κεφάλαιο της ζωής μου πριν καν το ανοίξω καλά καλά για μένα. Μετά ξεκίνησα να δουλεύω σε ένα τομέα που λάτρεψα, παντρεύτηκα, ήρθαν τα παιδιά και η ιδέα του δικού μου μαγαζιού μπήκε στο ράφι.

Κοίτα τώρα όμως να δεις τι γίνεται! Πριν δυο χρόνια ανακάλυψα και αγάπησα το πάτσγουορκ και τον πολύχρωμο κόσμο του. Όταν έκλεισε το πολυαγαπημένο ftiaxto eshop και συζητώντας με φίλες που μοιραζόμαστε τα ίδια hobby διαπίστωσα ότι όλες είχαμε την απορία πού θα βρίσκαμε online όλη τη γκάμα υλικών και εργαλείων για το αγαπημένο μας hobby. Σιγά σιγά, η ιδέα είχε αρχίσει να διαμορφώνεται στο μυαλό μου. Το πλήρωμα του χρόνου έφτασε φυσικά όταν αφού σταμάτησα τη δουλειά κι έφερα το σπίτι μου σε ένα λογαριασμό και την οικογένειά μου σε μια ισορροπία, κάτι έλειπε! Μια δουλειά δική μου, που να έχει σχέση με κάτι δημιουργικό που αγαπώ πολύ, που να μπορώ να ρυθμίζω το χρόνο και κυρίως το χώρο μου. Βλέπετε εδώ στη MarMaLena έχω και executive assistant τα πρωινά: 

Έχω ονειρευτεί ότι η MarMaLena μου εκτός από μαγαζί, θα είναι κι ένα site, blog όπως θέλετε πείτε το, που θα βοηθήσει περισσότερο κόσμο να γνωρίσει και να μαγευτεί από το πάτσγουορκ, πού θα δείχνει και θα προωθεί νέες τεχνικές και εργαλεία, που θα σταθεί δίπλα στον Ελληνικό Σύλλογο Πάτσγουορκ και θα τον βοηθήσει να γίνει ευρύτερα γνωστός, που θα κάνει τη ζωή των απανταχού quilters ευκολότερη. Αρχίζω σιγά σιγά με σκέτα προϊόντα αλλά το νου σας γιατί έρχονται πολλά ωραία και πρωτότυπα! Και για όσους νομίζετε (γιατί στην πραγματικότητα όλοι μπορούν) ότι δεν τα καταφέρνετε, σύντομα θα έχω και μια συλλογή με έτοιμες δημιουργίες που θα μπορείτε να παραγγείλετε, γιατί όπως και να το κάνουμε once a crafter always a crafter και είναι χαρά μου να φτιάχνω πράγματα!!! Fingers crossed και βουτιά με το κεφάλι:

Και ξαφνικά.....Marmalena!

Για να είμαστε απολύτως ειλικρινείς, δεν το λες και ξαφνικά. Έχοντας μεγαλώσει σε μαγαζί και κουβαλώντας το μικρόβιο της πώλησης και της επαφής με τον πελάτη από "κούνια" που λέμε, μάλλον η 

MarMaLena μου είναι φυσική κατάληξη. Καλωσορίσατε λοιπόν! Μπορείτε να δείτε λίγο περισσότερα πράγματα για μένα εδώ. 

Και τι θα κάνεις τώρα εδώ εσύ αναρωτιέστε ε? Ιδού λοιπόν, το mission statement του μικρού μου μαγαζιού για να ξέρετε κι εσείς, να φρεσκάρω και τη θητεία μου στις οικονομικές σπουδές εγώ: 

Σκοπός της ύπαρξης αυτού του μαγαζιού είναι να σας εφοδιάζει όπου κι αν βρίσκεστε άμεσα και οικονομικά με τα βασικά εργαλεία και βοηθητικά υλικά για τις δημιουργίες σας αλλά και επιπλέον να σας ενημερώνουμε για κάθε είδους gadget και τάση στο patchwork & το quilting. 

Πέρα από την πώληση όμως, μιας και η ίδια αγαπώ το patchwork, μέσα από το blog του μαγαζιού θα σας δίνω ιδέες για νέες δημιουργίες, θα σας συστήνω νέα υλικά και θα σας προτείνω εφαρμογές τους στο patchwork. Βλέπετε εκτός από πελάτες, φιλοδοξώ σιγά σιγά να γίνουμε και μια παρέα, όσοι δεν είμαστε ήδη, μιας και εμείς οι Παπλωματούδες έχουμε κάνει μια πολύ ωραία παρέα που συνεχώς μεγαλώνει και που χωράει πολλούς ακόμη)

Καθώς είμαι στην αρχή, κάθε σχόλιό σας για τη δομή ή τις πληροφορίες που υπάρχουν στο eshop είναι ευπρόσδεκτο και θα με βοηθήσει πολύ! Μπορείτε να περιηγηθείτε στα προϊόντα μας πατώντας εδώ

Καλή μου αρχή και καλά σας ψώνια!

Μαριαλένα