Καλέ πότε πέρασαν 9 μήνες που έχω να γράψω; Εννιά μήνες που μέσα στη μέρα σκέφτηκα άπειρες αναρτήσεις κι όμως δεν έγραψα καμία. Σήμερα όμως είναι η μέρα της επιστροφής!
Χάθηκα λίγο. Κάτι η δουλειά μέχρι που σταμάτησα που ήταν παραπάνω από πολλή και ζόρικη αν και αγαπημένη, κάτι η αναγκαστική ξάπλα που με έβαλε ο μπούμπης μέχρι να γεννηθεί για να αποφύγουμε πρόωρους τοκετούς, κάτι η γύρω μας κατάσταση, ε λίγο και οι ορμόνες, πολύ θέλει η blogger να κρυφτεί για λίγο?
Εχθές όμως ξεκίνησα μια αγαπημένη ετήσια συνήθεια που θέλησα πολύ να τη μοιραστώ μαζί σας και με αυτή δειλά δειλά να κάνω την επιστροφή μου στη μπλογκογειτονιά. Οπότε σας έλειψα δε σας έλειψα να΄μαι!
Καθώς φτάνει ο Ιούλιος που είναι τα γενέθλια των δύο μεγάλων (αχ πότε γίνανε μεγάλα τα παιδάκια μου καλέ!?!?) άρχισα να συγκεντρώνω τις φωτογραφίες για τα αλμπουμάκια τους. Κάθε Ιούλιο τους φτιάχνω από ένα μικρό ψηφιακό άλμπουμ με την εξέλιξή τους το χρόνο που πέρασε, τις σημαντικές γιορτές, ιδιαίτερες στιγμές κλπ. Τα χωρίζω ως εξής:  |
12 φωτογραφίες - 1 για κάθε μήνα (συνήθως ίδια η κοντινή ημερομηνία κάθε μήνα)
Χρονικά τις μεγάλες γιορτές - επετείους (Χριστούγεννα, Πάσχα, Καθαρά Δευτέρα κλπ. κλπ.)
Σημαντικές στιγμές της χρονιάς που πέρασε (π.χ. περπατόπιττα όταν περπάτησαν, 1η φορά σχολείο, παραστάσεις κλπ.)
Στιγμές με τα αδερφάκια
Στιγμές με τα ξαδερφάκια
Σχολείο - Κολυμβητήριο
Οικογένεια όπου βάζω φωτογραφίες με όλη τη στενή οικογένεια (παππουδες, θείους κλπ.)
Πλέον υπάρχουν τόσα πολλά sites που σου δίνουν τη δυνατότητα να στήσεις μόνος/η το άλμπουμ και σε πολύ καλές τιμές. Εγώ συνήθως χρησιμοποιώ το Photomemories που είναι ελληνικό, έχει μια πολύ εύχρηστη πλατφόρμα και μέχρι τώρα είμαι εξαιρετικά ικανοποιημένη από τη συνεργασία. Εναλλακτικά και αν πετύχω κάποια καλή προσφορά τύπου 2 στην τιμή του 1 κλπ. χρησιμοποιώ το Photobox.
Πέρα του ότι πιστεύω είναι κάτι που θα τους αρέσει πολύ όταν μεγαλώσουν και τους τα δώσω, η διαδικασία αλλά και το τελικό αποτέλεσμα αυτό καθαυτό μου αρέσει πολύ! Σοκάρομαι κάθε φορά από το πόσο γρήγορα μεγαλώνουν και από το πόσο αλλάζουν. Η διαφορά από μήνα σε μήνα είναι εκπληκτική! Ξαναζώ καρέ καρέ στιγμές από το χρόνο που μας πέρασε, μου δίνεται η ευκαιρία να θυμηθώ όμορφες αλλά καμιά φορά και δύσκολες στιγμές (στο πρώτο άλμπουμ του Προκόπη έχει και δύο φωτογραφίες απ' όταν ήμαστε στο Παίδων με βρογχιολίτιδα), θυμάμαι ατάκες που μπορεί να είχα ξεχάσει και συνειδητοποιώ για ακόμη μια φορά πόσο μα πόσο ευτυχισμένη, περήφανη και χαρούμενη είμαι για την οικογένειά μας.
Το ακόμη καλύτερο είναι ότι δημιουργώ έτσι μια δική μας οικογενειακή παράδοση που πλέον τα παιδιά ξέρουν και περιμένουν. Αρκετές φορές μέσα στη χρονιά φέτος η Λένα μου είπε: "βγάλε μια φωτογραφία για το φετινό μου άλμπουμ μαμά!". Και μέσα στη χρονιά τα ξεφυλλίζουμε και ο καθένας μας θυμάται και κάτι διαφορετικό. Και πλέον θα το κάνω δυό φορές το χρόνο μιας κι έχουμε και το μικρούλη μας που ξέφυγε από τα καλοκαιρινά γενέθλια των άλλων δύο και μας βγήκε Απριλιάτικος!
Δοκιμάστε το κι εσείς είμαι σίγουρη ότι θα σας αρέσει και θα σας συγκινήσει :-) Καλώς σας βρήκα και πάλι!
