Χθες ξεκινήσαμε με τη Λένα να οργανώνουμε και να σχεδιάζουμε το πάρτυ για τα δεύτερα γενέθλια του Γιώργη και συνειδητοποίησα ότι έχει περάσει σχεδόν ένας χρόνος και ακόμη χρωστάω την ανάρτηση για το πάρτυ των πρώτων γενεθλίων με θέμα... το τζιτζίκι! Και γιατί τζιτζίκι? Γιατί αφού γεννήθηκε ο... μπούμπης όπως μέχρι τότε τον φωνάζαμε, απέκτησε μια λατρεία για το τραγούδι "Τζιτζίκια" που του τραγουδούσε η Μάν(ι)α κι απ' το πολύ το "τζι και τζι και τζι" του έμεινε και τον φωνάζουμε ακόμη και σήμερα τζιτζίκι!!!
Άλλωστε ο χώρος που θα κάναμε το πάρτυ, ο κήπος της γιαγιάς στο Λαγονήσι ήταν ιδανικός και απόλυτα ταιριαστός!!! Το επόμενο βήμα λοιπόν ήταν να αναθέσω την "επικίνδυνη αποστολή" εκτυπώσιμα τζιτζικοπάρτυ στην (έμπειρη πια με μένα που έχει μπλέξει) φίλη Ειρήνη του LifestoryPrints. Ομολογώ ότι με ελάχιστες παρεμβάσεις από πλευράς μου, μεγαλούργησε. Φτιάξαμε πρόσκληση και αφισάκι καλωσορίσματος, ετικέτες για τα μπουκαλάκια, toppers για το finger food, banner με το όνομα, σημαιάκια για καλαμάκια, καπελάκια και ευχαριστήρια tags για τα δωράκια των καλεσμένων μας. Και εννοείται όλα με χαμηλό κόστος εντός του budget που είχα στο μυαλό μου για το πάρτυ:
Επίσης μας σχεδίασε στάμπες για μπλουζάκια που στη συνέχεια τύπωσε σε ύφασμα και έραψε η σούπερ Μάν(ι)α που φόρεσε και ο Γιώργης και ο αδερφός του, απλά λόγω ψύχρας τους τα έβαλα πάνω από τα μπουφάν και ήταν λίγο σαν ανθρωπάκια της Michelin! Επιπλέον, με τη βοήθεια της (μόνιμης συμμάχου σε κάτι τέτοια) συννυφάδας Ράνιας και των κοριτσιών μας, φτιάξαμε για όλους (μικρούς και μεγάλους καλεσμένους) photo props - κεφάλια εντόμων με κεραίες. Η σούπερ Ράνια φρόντισε και για την πινιάτα τζιτζίκι που έδεσε τέλεια με το υπόλοιπο σκηνικό. Ομολογώ ότι ο κήπος της τζιτζικοπρογιαγιάς ήταν ιδανικός και σίγουρα χάρισε πολύ στο όλο στήσιμο του πάρτυ τι λέτε κι εσείς;
Για το φαγητό αλλά και το γλυκό επιστρατεύτηκε η βοήθεια της σούπερ Μάν(ι)ας κι έτσι φτιάξαμε: σουφλέ ζυμαρικών, κοτομπουκιές σπιτικές, μπιφτεκάκια, σουβλάκια λαχανικών. Η τζιτζικοπρογιαγιά έφτιαξε τη γνωστή της σπανακοτυρόπιτα και ο σούπερ μπαμπάς (μου) ανέλαβε να ψήσει πίττες και κρέας στην ψησταριά για όλα τα μικρά και μεγάλα ζουζούνια του πάρτυ! Η τούρτα ήταν η κλασσική οικογενειακή συνταγή και είχε σχήμα άσσου αφού ήταν τα πρώτα γενέθλια! Γύρω γύρω χρωματίσαμε καρύδα πράσινη και την απλώσαμε να φαίνεται σα γρασίδι και πάνω στη τούρτα με τα διάσπαρτα μυγδαλάκια σα βουναλάκια από χώμα βάλαμε διάφορα ζουζούνια με ένα χοντρουλό τζιτζίκι πρώτο και καλύτερο Όπως βλέπετε ο εορτάζοντας το καταευχαριστήθηκε:
Για τη διασκέδαση των παιδιών (και όχι μόνο όπως μαρτυράνε τα ντοκουμέντα) επίσης μονόδρομος η επιλογή μας: Παιδικά Γλέντια και η πολυαγαπημένη Φωτεινή σε ρόλο μελισσούλας - φίλης του εορτάζοντα τζίτζικα. Στο ήδη εξαιρετικό πρόγραμμά της, ζήτησα από τη Φωτεινή και ενσωματώσαμε ένα κυνήγι θησαυρού που είχα ετοιμάσει. Είχα κρύψει διάφορα πλαστικά ζουζούνια σε όλο τον κήπο και με τη βοήθεια της μελισσούλας οι ομαδούλες που έβρισκαν τα ζουζούνια τους, έπαιρναν κι από ένα σοκολατένιο γλειφιτζούρι! Ο καθένας κρατούσε σαν αναμνηστικό δωράκι και τα ζουζούνια που είχε ανακαλύψει. Τα πιτσιρίκια τρέχανε πάνω κάτω και ψάχνανε χαρούμενα και γενικά το διασκέδασαν πολύ! Φυσικά δε θα μπορούσε να μην ολοκληρωθεί το πρόγραμμα με face painting. Ευχαριστούμε πολύ Φωτεινή για όλα όπως πάντα!!! Μετά τη Φωτεινή, εννοείται ότι το γλέντι συνεχίστηκε με σπάσιμο της πινιάτας και πολύ παιχνίδι στον κήπο μέχρι τελικής πτώσης!
Τα δωράκια των καλεσμένων μας, ήταν ανά οικογένεια κι όχι ένα για κάθε παιδάκι και ήταν ένα dvd που μέσα είχε την ταινία Μυρμήγκια αλλά και τα τραγούδια από δύο πολυαγαπημένες θεατρικές παραστάσεις: το Τζιμ το τζιτζίκι και την Ακρίδα που δεν μπορούσε να πει το Ρο. Η δεύτερη ειδικά, φανταστικά τραγούδια με τα οποία στήνουμε ολόκληρα πάρτυ μόνοι μας στο σπίτι! Μετανιώνω μόνο που όταν παρήγγειλα στην Ειρήνη τα εκτυπώσιμα δεν είχα καταλήξει στο δωράκι και δε φτιάξαμε αυτοκόλλητα για τα cd.
Ο καιρός αν και με λίγη ψύχρα, στάθηκε σύμμαχός μας και περάσαμε μικροί μεγάλοι πολύ όμορφα, παρεΐστικα και με πολλή αγάπη! Νομίζω δε θα μπορούσαμε να είχαμε κάνει καλύτερο καλωσόρισμα στην Άνοιξη αν και ήταν μόλις Απρίλης. Δε χρειάζεται και κάτι παραπάνω άλλωστε και ο μικρός εορτάζοντας περιχαρής έτρεχε από αγκαλιά σε αγκαλιά αλλά και από πιάτο σε πιάτο χιχιχιχιχι!
Αχ, ωραία ήταν τώρα που τα θυμήθηκα. Για φέτος έχω διάφορες ιδέες και μεγαλεπίβολα σχέδια και ελπίζω ο καιρός να μου κάνει και φέτος τη χάρη. Πάω να εκτυπώσω τη λίστα οργάνωσης πάρτυ του Ανθομέλι και ξεκινάω, έχω μόνο δύο μήνες η μάνα blogger και δεν ξέρω αν θα προλάβω!!!
